"Behlül, Bihter'e 'sen benim hayatımın en büyük hatasısın' demek istiyordu, ama her seferinde 'sen benim hayatımın tek gerçeğisin' diyerek kendi yalanını büyütüyordu."
"Bihter, Behlül'e bakarken aslında kendi yarınsızlığını görüyordu; Behlül ise Bihter'de, asla sahip olamayacağı bir huzursuzluğu seviyordu."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Behlül Dânâ Hazretleri,yol üzerindeki bir viranenin yıkılmak üzere olan iyice eğilmiş duvarlarına bakıp akıbetini tefekküre dalardı.Yine bir gün Endişe ile bakarken duvar birden çöküverdi. Behlül Dânâ Hazretleri'nin yüzünü bir sürur ifadesi kapladı.Onun bu sevincine mana veremeyen insanlar merakla sebebini sorduklarında:
"-Görmediniz mi,duvar meyilli olduğu tarafa yıkıldı!"dedi.
"-Peki bunda şaşılacak ne var?" dediklerinde ise şu hikmetli cevabı verdi:
"-Madem dünyadaki her şey nihayetinde meylettiği tarafa yıkılıyor,benim de meyilim Hakk'a doğrudur,o halde ben de ölünce Hakk'a varırım.Ey ahali! Rüku ve secdelerimizle Hakk'a meylimizi artıralım ki,başka yönlere yıkılmayalım!... "
Behlül bütün sırrı bozmuş :)
Hayatta, aşk hayatında, kadınlara şiirden bahsederseniz ne yaparlar bilir misin? Gülerler ve içlerinden, hatta belki açıktan açığa ‘Ahmak!’ derler…
Şımarık Behlül…
Parayı büyük bir kuvvet olmak üzere kabul ederdi, iyi bir adam olmak için güzel giyinmek başlıca bir şart olduğu düşüncesine kapılmıştı; insanlara karşı görevinin onlarla olabildiğince beraber eğlenmek, memleketine karşı görevinin olabildiğince mesirelerinden ifade etmek, kendine karşı görevinin bu haşarı çocuğu olabildiğince sıkmamak noktasından ibaret olacağında tereddüt etmemişti.
Behlül...
Öğrendiklerini, öğrenmek için, bilmemiş olmamak için öğrenirdi, ne geleceğine ait bir emel köşkü kurmuş, ne gençliğine ait bir şiir demeti bağlamıştı. Hayat onun için uzun bir eğlenceydi. En çok eğlenebilenlere, yaşamak için en çok hak sahibi olanlar gözüyle bakardı.
Eğlenmek... Bu kelimenin anlamı da Behlül’de değişikliklere uğramıştı. O hakikatte hiçbir şeyden eğlenmezdi. Bütün eğlence yerlerine koşardı, bütün gülünecek şeyleri arardı, belki herkesten çok gülerdi; fakat eğlenir miydi? Eğleniyor görünürdü, onun için eğlenmek eğleniyor görünmek demekti. Bütün gülüşlerinin, eğlenişlerinin altında saklı bir can sıkıntısı vardı ki onu daima bir zevkten diğerine sürüklerdi.