Yerin altında en çok ne
var diye sordu Behlül Dânâ, Harun Reşid'e; "Herhalde ölüler" deyince,
"yok, ölülerin pişmanlıkları" dedi Behlül Dânâ.
Akşamın olduğu yerde bekle diyorsun gelmiyorsun
Çünki seni çok sevdiğimi biliyorsun gelmiyorsun
Mevsimler gelip geçiyor sen gülüyorsun gelmiyorsun
Çünki seni çok sevdiğimi biliyorsun gelmiyorsun
open.spotify.com/track/0Pu7IE0CO...
Beste: Avni Anıl
Güfte: İlham Behlül Pektaş
Makam: Hüzzâm
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şeytan dürttü hislerime tav oldum
Tav oldum, tav oldum aman
Benliğimden taştım bugün lav oldum
Lav oldum, lav oldum aman
Canım çekti bir güzele av oldum
Düşünmedim yarınımı, sonumu
Ellerimle çizdim kader yolumu
Yolumu, yolumu aman
Dünya yansa yorganım yok içinde
Bin derdim var hepsi başka biçimde
Biçimde, biçimde aman
Kırk yılda bir gönlüm bana sev dedi
Sev dedi sev dedi aman
O güzeli gözüm, gönlüm istedi
İstedi, istedi aman
Bu yalnızlık ciğerime işledi
Düşünmedim yarınımı, sonumu
Ellerimle çizdim kader yolumu
Yolumu, yolumu aman
Dünya yansa yorganım yok içinde
Bin derdim var hepsi başka biçimde
Biçimde, biçimde aman
Farz edin ki ben de kumar oynadım
Oynadım, oynadım aman
Hem kazandım hem kaybettim
Doymadım, doymadım, doymadım aman
Sevdiklerim bekliyormuş, duymadım
Düşünmedim yarınımı, sonumu
Ellerimle çizdim kader yolumu
Yolumu yolumu aman
Behlül Dânâ'ya sorarlar:
- Oğlum öldü. Mezar taşına ne yazdırayım?
Behlül Dânâ șu cevabı verir:
- Şunu yazdır:
"Dün altında olan çimenler bugün üstünde yeşerdi.
Ey yolcu; anla ki, şu toprak günahtan gayri her şeyi örter."
MENKIBE
MÜMİNE KİBİR YAKIŞMAZ
Abbâsîler zamanında halîfe Harun Reşid bir sene hac yoluna çıktı. Dönüşte debdebe ve ihtişamla Bağdat’a giriyordu ki, Behlül Hazretleri birden önüne çıktı:
“Ey Hârûn!” diye seslendi.
Halîfe, yüzündeki perdeyi kaldırıp:
“Buyur ey Behlül, bir arzun mu var?” diye sordu.
Hazret-i Behlül dedi ki:
“Ey Hârûn! Allah’ın Habîbi, Beytullah’tan dönerken senin gibi yapmazdı.”
Halîfe sordu:
“Nasıl yapardı peki?”
Behlül Hazretleri şöyle cevap verdi:
“O, tek bir kızıl deveye biner, başı önünde, tevâzu göstererek gelirdi. Sen de bu usûle riâyet edersen Hak Teâlâ katında kıymetli olursun. Zîra kullara karşı gurur, mü’min olana hiç yakışmaz.”
Sonra tekrar sordu:
“Ey Hârûn! Beytullah’tan halkına ne hediye getirdin?”
Hârûn Reşîd merakla:
“Ne hediye getirmeliydim?” dedi.
Behlül Hazretleri şöyle buyurdu:
“O hediye, Allah ve Resûlü’nün sevgisidir. Eğer halkına bunu verebilirsen, onlara en güzel hediyeyi götürmüş olursun.”
Bunu duyan Hârûn Reşîd ağladı ve ricâ etti:
“Devam et yâ Behlül!”