Yirmi birinci yüzyılda bir çeşit intihardır sevmek,
Benim ruhum zaten ölü, sevemem seni.
Kenar mahallede devrimci gülme sevgilim,
Ben devlet değilim asamam seni.
Ne sen Hira'sın ne ben Cebrail,
O mağaraya gelemem, bekleme derim
Ben Yusuf değilim, bu kuyu derin.
*Gezegendeki büyük avcıların çoğu muhteşem yaratıklar; milyonlarca yıl süren hakimiyetkeri sayesinde kendilerine olağanüstü derecede güveniyorlar. Sapiens ise adeta bir muz cumhuriyetinin diktatörü gibi.
*Milyonlarca insanı katlettikten sonra, Hitlercileri asıyorsun.
Bu milyonlar öldürülmeden önce, neredeydin ve ne düşünüyordun?
Doğru düşünmek için, sana düzinelerce ceset yetmiyor mu?
Milyonlarca cesetle yüz yüze gelince mi insanlığın ancak uyanıyor?