Buket GÖNÜL
@bekeeettt
Türkolog / Editör / Öğretmen
Türk Dili ve Edebiyatı
İstanbul
340 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
"Sen evden çıktın ya, kırk beş yıl çıkmıyor işte" diyen şairin,
her sayfasında bu 45 yılın sevgisini ve sonrasındaki hasreti anlattığı kitabı: KUŞ UÇAR KANAT AĞLAR!
Erbaş yazar; okur ağlar...
Erbaş kalemini, hiç düşünmeden okuyabileceğinize ve birçok satırı çizmeden geçemeyeceğinize eminim. Hikaye-şiir birleşiminden oluşan muazzam bir eser kendisi.
Kitap yazımı kadar içindeki alıntılarda da incelikler yapan Erbaş'ın RİTSOS 'tan koyduğu alıntıya bakın kitaba başlamadan/yorumumu bitirirken:
"Hiç kimse alamaz bizden bizde olmayanı."
İyi okumalar...
#bgkütüphanesi #bginceleme #şükrüerbaş #kuşuçarkanatağlar #tavsiyekitap
Reklam
Yine bu incelememe de kitabın içinden "eserin özeti" niteliğinde bir alıntıyla başlayacağım:
"Ne demek biliyor musun bir insanı sevmek,
Birden dünyada kötü insan kalmıyor."
diyor, Erbaş eserinde.
Sahi bu nasıl sevmek, bu nasıl acı, bu nasıl anlatış; bu koskoca sevdaya bu kocaman yüreğe bu nasıl karanlık bir ayrılıklı son! Bu nasıl adalet ey ölüm?
Erbaş... Her kitabının her sayfasında neredeyse tüm dizeyi çizerken parmaklar kopardığım... Aşk, özlem, ayrılık, ölüm, hayat ses, sanat, doğa, eş, yol, toplum... Her şeyi nasıl sığdırıyorsun bu satırlara koca çınarım...
Her okuma listeme ekliyorum, bir kalın romana paralel Şükrü Erbaş şiir kitabı da okuyorum. Yine bir şaheser... Her bir dizeyi çizmemek için kendimi zor tuttuğum başka bir şiiri; o kadar bizden, o kadar bize yani.
Okuyun, okutun gönül rahatlığıyla.
Öyle güzel ki yüreği de kalemi de. Ömür Hanım gülümsüyor, görüyorum, her dizede!
#bgkütüphanesi #bginceleme #1000kitap #edebiyat #şiir
BG İNCELEMEŞiir
"Sen orda yalnız kalma diye burada konuşup duruyorum." diyor ya Erbaş hani, tam olarak böyle bir kitap.
Eşi Hatice Hanım'ın ölümü üzerine ona olan sevgisini, yokluğunun verdiği acıyı, en derinlerinde sakladığı hasretini tüm sayfaların her bir satırında okuyucuya hissettirdiği bir kitap.
Kendi seslenişiyle Ömür Hanım öldükten sonra, yalnızlığının son bulacağı günü onu hala çok severek beklemekte şair. Gün saymakta kavuşmaya ve şöyle anlatmakta eşinin bir ölmesine kendisinin her gün öldüğünü:
"Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer."
Sevda üzerine sadakat üzerine ne hoş ne nahif bir örneksin ey şair! Hayranım sevgiyi ilmek ilmek işleyişine.
Okuyalım büyük bir içtenlik ve samimiyetle.
Ve önerelim gönül rahatlığıyla.
#şükrüerbaş #yaşıyoruzsessizce #bgkütüphanesi
OLAY ÖRGÜSÜ
Alice, ablasıyla otururken tavşanı görür. Saate bakıp geç kaldım diyen tavşan onu hayli şaşırtınca peşine takılır ve macera başlar. Tavşanın arkasından kuyuya girer. Uzunca bir süre düşmeleri ardından olağanüstü şeyler yaşanır. Ve kitap boyu bu alemde neler yaşandığı anlatılır. Kitabın sonunda ablası Alice'ye ne çok uyuduğunu söyleyerek seslenir. Rüya sona erer, minik kız Alice uykusundan uyanır. Kitap biter.
YAZAR HAKKINDA
Lewis Caroll, İngiliz Çocuk Edebiyatı yazarı. İngiltere'nin küçük bir kasabasında doğmuş ve orman çayır hayatı sürmüştür. Tüm bu mekanlar Alice'ye kaynaklık etmiştir. Bu bakımdan fantastik tür örneği eserimiz aynı zamanda otobiyografik özellik taşıması bakımından önemlidir.
KİTAP YAZILIŞ ÖYKÜSÜ
Caroll, mesleği gereği iletişim kuramamaktadır. Sadece arkadaşlarının çocuklarıyla ilgilenebiliyor. Henry George Liddel'ın çocukları olan Alice ve 2 diğer çocuklarla ilgilenirken fotoğraf çekimleri sırasında hareket etmesinler diye onlara öykü anlatmaya karar vermiş. İşte sandaldaki bu yolculuk sırasında Alice'yi anlatışı, okuduğunuz kitabı rafınıza uzatıyor. Her çocuk kitabı gibi bu da bir yolculuk ve maceradan doğuyor.
#okudumbitti
#çocukedebiyatı
#aliceharikalardiyarında
#aliceinborderland #lewiscarroll #fantastikkitap #fantaziedebiyatı #bgkütüphanesi̇ #bgokumagünlüğü #tavsiyekitap #neokuyorum #neokuyalım #kitap #edebiyat #çocukkitapları #okuyunçocuklar #okunacakkitaplar #henrygeorgeliddell #ingilizçocukedebiyatı #türkiyeişbankasıkültüryayınları #yüztemeleser #100temeleser #işçocukklasikleri
Kitaptan bir yerle başlayayım anlatmaya.
"Aaaah çocukluğum, ah çocukluk arkadaşlarım, ah eski mahallem... Bazen bir şarkı beni eski yıllara döndürüverir...
Alır götürür beni çocukluğuma. Sudan berrak, pamuktan ak, tertemiz çocukluğuma."
Gerçekten de Gezen sürekli bir çocukluğuna, gençliğine yani hep bir öncesine götürülüyor kitapta. Bu çoklu gezintinin farkında olunca da buna fikri firar diyiveriyor. O bunu anımsatıyor ona, bu şunu. Her biri birbirine başka bir anı anımsatıyor. Gezen, kitap boyu kendi eşsiz hatırlarında geziyor. Yalnız kendi değil; ismini duymadığımız birçok sanatçı, yönetmen, müzisyen, aile bireyleri yanında çok sık zikredilen isimlerden Nazım, Kemal Sunal ve Aziz Nesin'in elinden tutup onları da götürüyor kendiyle beraber.
Ne samimi bir anlatıştı. Anlatmak değil, konuşmak bu. Kitap boyu Müjdat Gezen ,le sohbet ediyorsunuz. Hocam anlattınız bunu diyince olsun bir daha dinle ne yani öldün mü diye ufak atışmalarımızın yanında ay hocam nereye gittiniz ya hu durun bir ne alaka şimdi yeri mi diyeceğiniz ani hatırlatmalara şahit yaşıyorsunuz. Ama dinlemesi nasıl güzel ilerliyor...
Ağzına sağlık Gezen'im. Aziz Nesin hakkında ne çok şey bilmiyormuşuz. Ufak bilgiler daha verdiğin her ismin yanında en çok Nesin hakkında bilinmeyenler için teşekkür ederiz.
Ayrıca her şeye nasıl da nahif karşılıklar vereceğimizi alttan mesajlarla bize göstermene de ayrı bir müteşekkir olunmalı zannımca. Kırılmış, üzülmüş, hakkı dahi yenilmiş. Bir intikam peşine düşmeyi geçin, içinde ufacık bir kin dahi gütmemiş. Her şeyde ufak bir tebessüm sebebi bulmuş. Bakmış tam olmuyor, "öyle söyledim ki gülelim" demiş, gülmeyi yine kılıfına uydurmuş.
Nasıl güzel bir yürek, ne varsa ağzında ne varsa kaleminde.
Galiba en sanatçısın ey güzel insan!
Akıcı, kolay okunan yormadan son
Reklam