Ben aşkı
Her hatasında affettiğim
Uzaktan da olsa kendi içimde sevdiğim
Başkasını sevmesine rağmen onu beklemek
Bi umut beklediğim kendim den öğrendim...
Rastlaşırdık,
Balıkçıların kovasına atamadığı sardalyaların önünde
Başlarımız oynaşırdı balığın huzurunda, ben diye diye
Anlamazdık, yüreklerin kanat çırpınışlarının
sen sen dediğini
Evet, getirdim sana bir leylak dalı
Sen açtın bana bahçelerini salkım salkım
Artık gel yamacıma yasla başını boynuma
Kanatlara lüzum yok, görmüyor musun uçuyoruz zaten diyar diyar..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beklemek lazım;
gönlü hoş tutanı, gönülde yer bulanı, başka gönülde gözü olmayanı…
Cahit Zarifoğlu
Cahit Zarifoğlu
Sabır, sadece beklemek değil; beklerken kalbi koruma sanatıdır. Çiçeğin açması için toprağın uyanmasını, güneşin doğması için gecenin bitmesini beklemek gibi, hayatın da kendine has bir zamanı vardır.
En zor zamanlarda bile kalbinizi dingin tutabildiğiniz, sabrın meyvesi olan huzura ulaştığınız, sabrınızın sonunda gönlünüzün ferahlıkla dolduğu bir gün dilerim. 🌸🍃
Sabır, beklemeyi pasif bir eylem olmaktan çıkarıp, zorlukların geçeceğine olan inancı nakış gibi ilmek ilmek işleyerek, zamanın olgunlaştırdığı meyveyi sükunetle bekleyebilme erdemidir.
İyi Pazarlar
Bugün de erkenden uyandım
Kimse beni beklemiyordu
Yine de perdeleri açtım
Belki sabahın bana söyleyeceği başka bir şey vardır diye
Meğer güneş
Herkesin evine aynı sıcaklıkla uğruyor
İnsanların içine değilmiş
Çayı iki bardaklık demledim
Bu alışkanlığı ne zaman edindim
Hatırlamıyorum
İkinci bardağın buharı
Bir süre karşımdaki sandalyeye baktı
Sonra yavaşça dağıldı
Ben de dağılan şeylerin
Arkasından konuşmamayı öğrendim
Eskiden pazar günleri
Bir ses beni evden çıkarırdı
Şimdi ayakkabılarımı ben çağırıyorum
Onlar da uzun zamandır
Kapının önüne kadar gelip
Geri dönüyorlar
Bazen camı açıyorum
Karşı apartmandan kahkahalar geliyor
Bir tabak sesi
Bir çocuğun koşuşu
Bir annenin telaşı
Ben hiçbirine imrenmiyorum