Beliz Zengin
@belizzengin
Ben burayı not defteri olarak kullanıyorum.
instagram.com/psikologbelizze...
Bütün dinlerin, fikirlerin ve politikaların tarihi bu isyanın tarihidir. Dinler, insanın iştah, şehvet, kazanç hırsı ve kibri halinde kuduran ben’ini Allah’ta eritmeye çalışmışlardır. Hümanizm, onu, insanlık idealinde uyuşturmaya savaşır. Nasyonalizm fena fil’milleti emreder. Ben’in Allah’ta yok olmaya koşması azizleri, insanlıkta yok olmaya koşması dahileri, millete yok olmaya koşması kahramanları yaratmıştır. Bütün bu ideallerde müşterek olan şey ben’in fenasıdır. Fakat burada fenayı (fani olmayı) lügat manasıyla anlamak doğru olmaz. Bu mecazi bir yok olma halinde bir “emrinde olma“yı tazannum etmelidir.
Aylin ve Berrin eve döndüğü için ben seviniyordum ama annem hiç de sevinçli görünmüyordu. Buna anlam verememiştim, zaman içinde anladım. Her anne, yavrusunun kendi kanatlarıyla uçmasını ister, uçmayı öğrendiğinde de yuvadan gideceğini bilir. Ayrılık hüzün verse de, her anne bu hüzün kabullenir, çünkü o da kendi annesine yaşatmıştır ayrılık hüznünü. Dayanılması zor olan uçan kuşun; kolu kanadı kırık, çaresiz bir şekilde yuvaya dönmesidir. Böyle bir geri dönüşün verdiği acıyı anlamak, ancak anne olmakla mümkündür.
Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket, bizim
Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benziyen toprak,
Bu cehennem, bu cennet bizim.
Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu,
Bu dâvet bizim....
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
Bu hasret bizim
Şüphesiz benim büyük bir ruhum var. “Şüphesiz…” çok defa cümlelerin başında dilimize musallat olan bu “şüphesiz” içinde kıvrandığımız şüphelerden hiç değilse sözle kurtulmak ihtiyacının ifadesi mi?
Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir. Delilik, var olmuş bir zekanın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir. Deliligin hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok