Kitabı bitirdiğimde benim için düşündüren noktalar şunlar oldu:
Eğitimsiz, hayata dair deneyim sahibi olmayan, çok görmemiş ve kaba denilebilecek yapıdaki bir insanın sahip olduğu bir beceri ile etrafta nasıl tanındığı konusu.. var olan becerisinin onu ancak bir yere kdar taşıdığı kabuğunun içinin küçük bir sohbet anında bile ele verdiği boşluğunu görüyoruz. Ve ün denilen şeyin insanı ancak bir yere kdar taşıyabileceğini .Dr b. İle son oyunu tamamlasalardı belkide artık kendini bitirmiş olacaktı.elindeki tek gücü olan şampiyon ünvanını orada bırakacaktı.
Gelelim Dr B. Bize aslında sınırlar içinde de sonsuz seçenekler olduğunu gösteriyor.eline fırsat geçtikten sonra zamanı bu denli dolu geçirmesi, seçenekleri katlanarak arttırması beynin akıl almaz boyutlarını bize gösteriyor. Ama yinede şunu görüyoruz ki akıl almaz boyutlar dediğimiz artık doğru ile hayalî karıştıracak boyuta ulaşınca işlerin renginin değişmesi bizi korkutuyor.psikolojinin ne denli etkili olduğunu ve belli sınırlar dahilinde kalarak gerçek hayattan kopmayacak şekilde düşüncelerimizi düzenlemekten öteye geçmemenin önemini fark ediyoruz.Ve kitabın en sonunda asıl galibiyetin önce kendini seçmek olduğunu yaşayarak bize gösteriyor.
Bu kitapta özellikle aidiyet,kimlik arayışı ile ilgili çarpıcı düşünceler ve birazcıkta kendi üzerinden kendi yaşadıkları üzerinden de samimi bir dille yazmış yazar. Amin Maalouf'un bu kitapta dile getirdiği kimlik arayışı yüzyıllar boyunca belkide her zaman hep bir sorun ve arayış olarak kalacak ve bu konu hakkındaki düşünceleri bireyi tek bir aidiyete indirgemenin yarattığı o görünmez ama yıkıcı cepheleri gözler önüne seriyor. Maalouf, kimliğin statik bir duvar değil, sürekli katmanlanan ve akış hâlinde olan bir mozaik olduğunu hatırlatırken, bizi "biz ve onlar" tuzağına düşmekten koruyacak o insani reçeteyi de sunuyor: Kendi çok kültürlülüğümüzle ve karmaşıklığımızla barışmak.
Sonuç olarak Ölümcül Kimlikler, sadece sosyolojik bir analiz ya da politik bir eleştiri değil; küreselleşen dünyada aidiyetini ve yönünü kaybetmiş modern insanın içsel pusulası. Yazarın kendi göçmenlik ve çok kültürlülük deneyiminden süzülen bu içten uyarı, sınırların ve zihinlerin giderek katılaştığı günümüzde geçerliliğinden hiçbir şey kaybetmiyor. Kimliklerimizi birbirimize karşı kuşanacağımız birer silah olarak değil, bizi birbirimize bağlayan köprüler olarak görmeyi başarabildiğimizde, Maalouf’un bu zamansız feryadı da tam anlamıyla karşılığını bulmuş olacak. Kendi içindeki çok sesliliği kaybetmek istemeyen her okurun, altını çizerek okuması gereken bir başucu eseri.
Hazar Kağanlığı ve Etrafındaki DünyaTarih
Tek bir kitapta Hazar kağanlığının tüm tarihini, çevresindeki ülkelerin durumlarını,itaati altında olan halkların durumu, savaşları, zamanın ticaret koşullarını... Ve belkide daha fazlası için okunabilir muazzam bir kitap,ve elbette yazarın da belirttiği gibi dönemin tarihi kaynakları, belgeler ve kanıtlar kısıtlı durumda ama yinede buna rağmen harika açıklayıcı bir eser denilebilir...
Okumaya başlarken bu kadar akıcı olacağını düşünmüyordum su gibi aktı sanırım iki günde bitirdim. Ve inanılmaz şifalandığıma inanıyorum. Çoğu cümle ve bakış açısında 'yaa bunlar hep bize büyüklerin nasihat ettiği dinimizin öngörüp bizden istedikleri'dedim.Öyle olunca bir kez daha sevdim kitabı.İhtiyacım yok diye düşünülmemeli, hatta ben eşlerle birlikte okunulmasını isterim açıkçası.Allah'ın esmaları ile hayatımıza neler tecelli eder? Zihin ve bilinçaltı ile yaşamak arasında kalmış bir beden taşıyoruz belkide farkında değiliz.Kendini okumak isteyen birbirini tanımak isteyen eşlere tavsiye ederim .
Yalnız Değilsiniz ben küçükken Babacığımın bana izlettiği bir filmdi Mesut Uçaktan Hoca "nın yönettiği... Ki yıllar sonra Mesut Uçakan ile tanışmak şansım da oldu Serpil karakterini daha o küçük yaşlarımdan itibaren kendim ile özdeşleşmiştim Çünkü ben de Serpil 'e benziyordum Hayatla ve Babacığımın dışında ki yakınlarımla hayata ve hayatıma dair hep bir mücadelem vardı Belkide hayata taa o zamanlarda beri farklı bir perspektiften bakıyordum ve bu çevreme pek iyi gelmiyordu Ama Serpili izlediğim zaman o yapabildi ise ben de yapabilirim... dedim Ve bunun için hep çabaladım Hayatımdaki herşey ama herşey için bir savaş verdim ben Bugün baktığımda kazandım... diyebiliyor muyum ? işte orası muallakta kalmaya mahkum bir muamma
Emine Şenlikoğlu "nu Şule Yüksel Şenler akabinde okumak istedim Roman tam anlamıyla klasik bir hidayet öyküsü ve filmine kıyasla çok daha iyi Ancak yazarın bazı görüşlerini çok kısıtlayıcı bulduğumu da belirtmem gerekiyor Örneğin kadınların çalışmalarının hoş görülmemesi ve öykü içinde hep kınanır bir tarzda verilmesi... Veya Rabia 'nın işe gidip gelirken otobüse binmesinin de hoş görülmemesi ve sanki hafif bir davranışmış gibi gösterilmesi gibi... İslam'da çalışan kadın örneği olarak belkide en mühim ve çarpıcı örnek Hz Hatice değil mi oysa ki ? Peygamber Efendimiz Onun ticaret yapmasına karışmış ya da itiraz etmiş midir ? Aksine birlikte çalışmamışlar mıdır?
Bir kadının arabası yoksa günümüzde otobüse binmekten başka yolu var mıdır? Evden mi çıkmamalıdır yoksa her yere yaya mı gitmelidir ki bu günümüz koşullarında mümkün değil Hayat özellikle günümüz dünyasının şartlarında hiç kolay değil Kadın için de erkek için de... Çalışmak artık gereklilik Haa İslamî kurallara özen gösterilmeli elbette o ayrı... Bir de romanda Rabia karakterinin annesi ölüyor babası hapse giriyor Kız tek başına kalıyor daha 17 yaşında Böyle bir kızın çalışmaktan başka nasıl bir yolu olabilir ki... Romanda bu anlayışı doğrusu anlamakta anlamlandırmakta zorlandım Rabianın çalıştığı için günaha girdiğini otobüse bindiği için günaha girdiğini düşünemedim Düşünemem de... Çevrem bile bazı konularda bazen katı bulabiliyorlarken , ben bu mevzuuda bu noktadayım Üzgünüm...
