bugün artık biliyorum: hayatın bizlere verip verebileceği tek ödül, tek armağan, sevgi dolu bir insandır ve biz böyle bir insanı, ilk fırsatta katlederiz. sonra da, ömür boyu, bu asla bağışlanmayan günahın lanetini sırtımızda taşırız.
İnsan nasıl bazı kitapları çok severek okusa da, bir süre sonra neler olduğunu unutur ve o kitaptan sadece bir duygu kalır geriye, o günden de bana sadece bir duygu kaldı.
Birisi üzerine eğilerek "Bitti." dedi. İvan İlyiç bunu duydu, içinden tekrarladı. Kendi kendine, "Ölüm bitti." dedi. "O yok artık."
Derin bir soluk aldı. Bu soluk alış yarıda kaldı. İvan İlyiç boylu boyunca uzandı ve öldü.