"Ey nefsim! Kimsin sen?" diyordu ama bilmiyordu bazı vakitler en uzakta sandığın ve uzaklarda aradığın en yakınında oluyordu. Ben de öyleydim.
Ve ben onu yakışıklı olduğu için sevmiyorum Nelly. Onu benden daha çok bana benzediği, benden de öte bir parçam olduğu için seviyorum. Ruhlarımızın neyle yoğrulduğunu bilmiyorum ama onun ve benim ruhlarım kesinlikle aynı hamurdan...
Öfke yaşama dair bir duygu…
Söylemesi garip ama öfke hayat dolu bir duygu…
Ben bunu annemin hastalığı ilerledikçe öğrendim.
Çünkü ben en çok kendimi sevmiyordum, en çok ölmüş babamı, sonra annemle anneannemi seviyordum. Ama onlar en çok kendilerini seviyorlarsa bana ne olacaktı?
bazen ben de kendime diyorum
“İyi kıvırıyorsun iyi görünme işini, aferin…” diye.Bazen hiçbir fazladan ilgiye maruz kalmamak için, bazen toparlayamadın mı daha demesinler diye,bazen iyi görünmezsem kötü hissetmenin önüne geçemeyeceğim için iyi idare ediyorum aslında saplanıp kaldığım pek çok durumu…
Sanki tüm dünyanın keyfi yerindeymiş de bir ben can çekişiyormuşum gibi geliyor, can çekiştiğimi belli etmemeye uğraşırken…
