ENTERESAN. sadece 3 bolum falan okuyup yarım bıraktım bu kitabı. CUNKU ana karakterimiz bir gece c*nayete tanıklık ediyor ifadesi alınıyor eve gidiyor.. derken, o aksam aynı gün tanıştığı yabancı bir adamı evine alıyor off hahahxjshdksj. evine alma sebebi de şu: kadının sarhoş arkadaşı yuruyemiyor ve karşı komşusu olan adam da "ben onu içeriye kadar taşıyayım" diyerek kadını kucağına alarak (yabancının biri arkadasini kucakliyor!!!) yatağına kadar bırakıyor. bizim ana karakter de "tabi buyur" diyor??? KANKA saatler önce bu adamla iş yerinde tanıştın -henuz adını bile bilmiyor- sonra patronun öldü?? belki de bu adam katil? Yaaa sacmaliga bak offf. ve kadın karakter bu yabancı için ne diyor biliyor musunuz? paragrafı direkt yazıyorum: "Aynı anda derin bir nefes aldığımızda kokusu ciğerlerime doldu. Afallayarak yanağımın içini dişledim. ERKEKSİ, kendine has kokusu her kadının ARZUSUNU uyandırabilecek bir yapıya sahipti." enteresan.. bu satırlardan sonra kitabı yarım bıraktım tabiki. neyse ki para vererek almamistim pdf iyiki var<3
‘Duydun mu Dennis May ölmüş?’ cümlesiyle kaskatı kesiliyor S.
Sonrası geçmişe dönüş, içe kapanış.
Bir ölümün rahatlatıcılığını öğreniyor S.
Bu rahatlamayı biz de hissediyoruz ama ben biraz da öfkeleniyorum.
Toksik ilişkilerin ‘tutkulu aşklar’ olarak süslenip sunulmasına öfkeleniyorum, travmaların tüm suçları örtebileceği yanılgısına öfkeleniyorum, tüm umudun üçüncü şahısların ağızlarından çıkacak kelimelere bağlanmasına öfkeleniyorum.
Bunlardan sebep ‘Beni Yazma’ beni konfor alanımdan çıkardı, rahatsız etti.
‘Yalan Dolan’ ile tanıştığım yazar Veronica Raimo’nun bu kitabını da çok sevdim.
Kullandığı dil, karakterin sayfalar ilerledikçe çözülüşü, son sayfalardaki gerilim kısacık bir kitabı dolu dolu hissettirdi.
.
Eren Cendey çevirisi (ki enfesti!), Hamdi Akçay kapak tasarımıyla~
Reklam
Puan vermedi·262 syf.·
2026 13. kitabı
Divan Edebiyatın’da gülün yeri;tüm detayları,güzel örneklerle ve arada küçük anekdotlarla anlatılmış bu yüzden Güller Kitabı ismi ama ilerledikçe bununla sınırlı kalmadığını görürüz yazarın.
Akademik incelemelerde var tabi alıntılarla daha güçlü bir anlatım oluşturulmuş özellikle beyitlerden verilen güzel örnekler meraklısı için ayrı güzel olacaktır ben üniversite yıllarıma gittim okurken
Tabi, sadece gül ile sınırlı kalmamış yazar.
Lale,nergis,sümbül,karanfil,çiğdem gibi çiçeklerin de edebiyattaki öneminden nasıl kullanıldığından bahsetmiş.
Padişahların,Sadrazamların o dönemdeki önemli şahsiyetlerin de bu çiçekleri nasıl kullandığı ne kadar sevdiği ve hangi sanat (resim vb ) dalında geçtiğinden da bahsetmiş.
Dili çok akıcı kitap güzel ilerliyor sıkılmadan beyitler arasında kaybolabilirsiniz.
Benim mayıs ayı kitap kulübü kitabımdı o vesile ile okudum.
Keyifli okumalar.
Ben kitabın atmosferini çok sevdim. Okurken zaman zaman gerildim, zaman zaman şaşırdım ve “bir sonraki sayfada ne olacak?” diye merak ederek okumaya devam ettim.
Farklı dünyalara yolculuk yapmayı seven, macera ve güçlü hikâyelerden hoşlanan okurların şans vermesi gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
İnsan Ruhunun Karanlığı ve Çelişkileri ÜzerineEdebiyat
Sabahattin Ali’nin bu kitabını okurken gerçekten çok büyük bir keyif aldım. İçinde hem birbirinden vurucu öyküler hem de sarsıcı bir tiyatro oyunu barındırması, metinler arasında gezinirken bambaşka duygulara geçiş yapmamı sağladı. Kitaba adını veren “Kağnı” başlığı altındaki ilk öykülerde okuma tempomun ister istemez yavaşladığını fark ettim; sanki yazarın dili burada çok daha ağır, çok daha sindirilerek okunmayı talep ediyordu bizden. Ama buna rağmen o boğucu, o sert genel atmosfer beni daha ilk sayfalardan tamamen içine çekmeyi başardı. Kitapta beni en çok etkileyen, tabiri caizse can evimden vuran kısım ise hiç şüphesiz “Esirler” oyunu oldu. Orada kurulan o devasa dramatik yapı ve karakterlerin o kor gibi yanan iç dünyası beni diğer öykülere kıyasla çok daha derinden, çok daha başka bir yerden yakaladı.
KAĞNI
Bu öykü, bir köyde güpegündüz cinayete kurban giden bir delikanlının ardından, yaşlı annesinin yaşadığı o kapkara ve katmanlı trajediyi acayip sarsıcı bir biçimde önümüze koyuyor. O yaşlı kadının, biricik oğlunun ölümünü bile birilerine dile getirmekten, hakkını aramaktan korkup çekinmesi; o adalet arayışının, kırsal yaşamın o vahşi gerçekleriyle ve bitmek bilmeyen geçim kaygısıyla anında bastırılması, aslında yalnızca bireysel bir anne acısını anlatmıyor bize. Dönemin o çürümüş sosyo-psikolojik atmosferini de tamamen görünür kılıyor. Devlet mekanizmasının o insanı tüketen yavaşlığı ve köy hayatının bu sistemden ne kadar kopuk olduğu, kadının iç dünyasında bir süre sonra buz gibi bir çaresizlik ve amansız bir kabulleniş duygusu yaratıyor; sanki o yoksulluğun içinde adalet aramak bile kadın için ulaşılmaz bir lüks haline geliyor.
Ancak öykünün asıl çarpıcı, insanın boğazını düğümleyen yanı o finaldeki kırılma anında saklı. Köyden birinin ihbarı üzerine
Puan vermedi
Fantastik kurgu denince aklımıza genel olarak yabancı kitaplar geliyor. Ben bu türde Türk yazarlarımıza şans vermeyi çok seviyorum. İlk defa yazardan kitap okumama rağmen Hatice hanımın kalemi beni açıkçası memnun etti. Cadı temasını kendi çerçevesinde güzel ele almış, yarattığı fantastik evreni severek okudum. Özellikle cadılarla düşman olan kamlar beni çok şaşırttı.
Cadı Kiana ana karakterimiz. Güçlü bir cadı, dikkat etmekte fayda var Kraliçe uğruna savaşan gözü kara bi kadın. Güçlü kadın karakterler okumayı biliyorsunuz ki çok seviyorum. Kraliçesinin emriyle Doran Krallığı’nın safında yer alıyor bu güçlü cadımız. Kızcağızın kardeşi Kral Mickal’ın esaretinde ve bizim cadının amacı da kardeşini kurtarmak. Tabi beklediği gibi olmuyor
Aghon ah ah senin hakkındaki gerçeği öğrenmeden önce ne güzel gidiyordu hayat Neden dediğinizi duyar gibiyim. Aghon, kendisi bir Kam. Evet, Kiana’nın düşman türünden. Bu ikisinin çekimi güzeldi bence.
#savaşçığırtkanı #memphisyayınları #hatiçedırmıkçı #reklamyok #kitapönerisi
-Reklam yoktur, kitap önerisidir.
Reklam
Reklam