Korkuyu BeklerkenÖykü
Merhabalar bugün sizlere okuma grubumuzda çekilişle çıkan iki kitabın ilk ile geldim. İkincisi Sinan Akyüz'den Fidan Hanım bundan sonra hemen ona başlıyorum. Neyse size hemen bu kitaptan bahsedip kaçıyorum.
Bence Korkuyu Beklerken hakkında en ilginç şey, kitabın "korku"yu anlatmaktan çok, beklemeyi anlatmasıdır.
İnternette çoğu yorum, kitabın bireyin yalnızlığına, yabancılaşmasına ve toplumla kuramadığı ilişkiye odaklanır. Bunlar doğru tespitlerdir; fakat bana göre Atay'ın asıl başarısı başka bir yerde gizlidir.
Kitaptaki karakterler, büyük felaketler yaşamazlar. Onları tüketen şey, olacak sandıkları şeylerdir. İnsan zihni bazen gerçeklerden değil, ihtimallerden yorulur. "Acaba?" diye başlayan düşünceler, yaşanmamış olayları bile yaşanmış kadar ağır hissettirebilir. Bu yüzden kitabın adı sadece bir öykünün değil, modern insanın ruh hâlinin de özeti gibidir.
Bir başka dikkat çekici yönü ise Atay'ın okuruna güvenmesidir. Duyguyu açıklamaz, öğretmez, parmağıyla göstermez. Boşluklar bırakır. O boşlukları kendi korkularımızla, kendi yalnızlığımızla doldururuz. Bu nedenle aynı kitabı yirmi yaşında okuyan biriyle kırk yaşında okuyan biri bambaşka satırların altını çizer.
Ayrıca kitapta sıkça hissedilen ironi de sadece güldürmek için değildir. Atay'ın mizahı, acıyı hafifleten bir araç değil; tam tersine, acının ne kadar derin olduğunu daha görünür kılan bir aynadır. Gülümsettiği anda bile insanın içinde ince bir sızı bırakır.
Belki de kitabın en çarpıcı cümlesi hiç yazılmamıştır: İnsan bazen korktuğu şey yüzünden değil, korkusuyla baş başa kaldığı için yorulur. İşte Korkuyu Beklerken bana bunu düşündüren bir kitaptır. Okudukça hikâyelerin karakterlerinden çok, kendi iç sesimizi duymaya başlarız. Bu yüzden kitap bitse bile, insanın içinde uzun süre devam eder.
Modern insanın
gizem türünün kraliçesinden sevgilerle
şaka gibi ama evet HAZİRAN ayında bu yılın EN İYİ gizem/gerilim kitabını ilan ediyorum:
Kocamın Karısı.
bir diğer adı ile İlk Sayfadan Son Sayfaya Kadar Size Kendinizi Mal Gibi Hissettirip Bundan Büyük Keyif Alacağım. lol. yazar Alice Feeney’den sevgilerle. hahahshs
Gelelim detaylara:
Eden Fox, sanat hayatında önemli bir dönüm noktasına yaklaşırken eşi Harrison ile birlikte İngiltere’nin sakin bir sahil kasabasında yeni bir yaşam kurmuştur. Ancak bir akşam koşusundan eve döndüğünde her şey değişir. Evin kapısı açılmaz, anahtarı çalışmaz. Zile bastığında kapıyı açan kadın, Eden’in kıyafetlerini, yüzüğünü ve hatta kimliğini kullanmaktadır. Üstelik Harrison da bu kadının gerçek eşi olduğunu iddia eder.
Romanın diğer anlatı hattında ise Birdy isimli gizemli bir karakter yer alır. Geçmişi karanlık sırlarla dolu olan Birdy; aile ilişkileri, kayıplar ve ölüm düşüncesi etrafında şekillenen rahatsız edici olaylarla mücadele etmektedir. Hikâye ilerledikçe Birdy ve Eden’in yolları beklenmedik biçimde kesişmeye başlar.
Müthiş bir psikolojik gerilim diye düşünmeyin. Kitabın olayı bu değil. Kitabın olayı sizin olayların çözümüne ilişkin en ufak bir yardım sağlayamaması. Aksine sizin yaklaştığınızı hissettiğinde başka bir bomba patlatıyor.
Ben yazın gizem/gerilim okumayı çok severim. Niyeyse ben deniz kum güneş havuz keyfi yaparken bir yerde birilerinin gırtlağına b*çak dayanmış olması değişik bir keyif veriyor hahaha
Şöyle ters köşe, böyle şaşırtmalı falan diye yorumlar okuyunca ben de okumak istedim. Gerilim tarzını çok severim. Ama ben o ters köşeleri okurken tahmin ettim . Bugüne kadar o kadar başarılı ters köşe gerilim kitapları okumuşum ki, beni pek şaşırtmadı. Ama okuması keyifli, akıcı, tam bir tatil kitabı.
Bu kitap, ‘Tekvin’ adlı kitabının devamı, fazlasıyla distopik bir metin olmuş. Ben distopya severim, ve son zamanlarda dikkatimi çeken önemli bir husus, nedense ya benim elime geçen ve okuduğum ya da üretilen distopyaların çok büyük bölümünün artık büyük İstanbul depremi ve/veya pandemi içerikli olduğu. Bu metinde de büyük bir İstanbul depremi olmuş, bu deprem nedeniyle çok sayıda insan ölmüş ve evsiz kalmış ve Türkiye’nin bu zayıf halinden yararlanmaya çalışan yabancı devletlerin, İstanbul’u işgal etme planları ele alınıyor. İşin içinde Vatikan, papalık, özellikle Mimarsinan yapıtlarından ele getirilmeye çalışılan bir sır vs vs vs de var.. birinci kitap kadar ilgimi çekmedi açıkçası, onun keyfi biraz daha farklıydı. 
#artemisaşkına
Canım kankim geceye1kitap_ okuyunca dayanamadım, dedim Muzo reyiz bu kitabı sevdiyse ben de severim. Çünkü zevklerimiz aynı ve kankama güveniyorum, çoğunun aksine asla sallamaz.
Kovboy hikayesi ilk kez okudum ve çok beğendim. Aslında 90ların çocuklarından biri olarak klasik pazarları babasının zoruyla kovboy filmleri izleyen tayfada ben de varım. Ama ben o filmleri gerçekten severdim. Benim için bir nevi nostalji oldu. Çünkü 22 senedir zorlayan o kişi yok.
Esas kıza sanırım bu yüzden bir yakınlık hissettim. Fazla anlam yüklediğimi düşünmeniz umrumda değil. Bir hikayeyi okumak başka bir şey, hikayedeki küçük benzerlikler yaşayıp başka bir açıdan okumak ayrı bir şey çünkü.
Neyse... Kızımız küçükken anne babası ayrılıyor ve annesiyle şehre dönüyor. Babayla araları hiç düzelmiyor. Özlemden kaynaklı Kırgınlığı, gençlik zamanımdan kalma pişmanlığı var. Ah o keşkeler... Hiçbir şeye adım atamadan baba ölüyor. Ve kıza büyük bir miras kalıyor.
Ancak bu mirasa sahip olabilmek için de 1 yıl boyunca o yıllardır gitmediği çiftlikte yaşamak, orayı yönetmek zorunda. Bu kolay bir şey değil. Detay vermicim. Burada asıl sorun, seksi ustabaşı kovboy ile miras yüzünden arasındaki düşmanlık.
Ağzımdan kesinlikle laf alamazsınız Cash'e başta sinir oldum ama satorikitap 'ın dediği gibi sevdim keratayı. Romantik kitap olmasına rağmen hüzünlendim, gözyaşım pıt pıt oldu Bi ara küçük detaylar yüzünden. Duygular gerçekçi hissettirdi belki de nostalji duygusındandı, bilmiyorum...
Sevdim ikinci kitaba haftaya başlayacağım çünkü eğlenceli bitti umarım serinin diğer kitapları hemencecik çevrilir.
Epope dehşet ve ibretle tavsiye eder!
Not: azcık YETİŞKİN İÇERİKLİDİR
Ayşen B. 
Ateşten Düğüm 2
Dram ve duygusal yoğunluğu olan eserleri okumayı sever misiniz?
Ben çok severim.Bir de karakterler geçmişleriyle ve birbirlerine adeta kördüğümle bağlandıklarına şahit olduğum da daha bi keyifle okuyorum.Seriye kaldığımız yerden devam ederken
Baran ın,o nişan gecesi gölün kenarında gördüğü yasemin kokulu,peri kızını ararken peri kızından geri kalan bilekliğin çalınması benim bile canım sıktı.Baran bilekliği ha buldu ha bulacak derken halbuki aradığı peri kızı yanı başındaydı..Çünkü kader,kendi nişanlarından kaçan iki genci yeniden birbirini buldurmuştu arkadaşlar…
Yazarımızın kalemi aşırı akıcıydı.Ben eseri toplamda dört saatte bitirdim.Kitap çok tatlı bir yerde bitti.Beni mutlu eden o bitişten sonra neler olacağını aşırı merak ediyorum.En yakın zamanda devamını okumak dileğiyle
Her daim yıkılmaz duvarları olan Baran,aşırı otoriter ve iş kolikti.Çalışkanlığı nam salan Baran,öyle bir iftiraya uğradı ki..Kanada ya çekip gidecek diye aklım gitti.Benim bildiğim Baran çekip gitmez,üzerine atılan iftirayı temizler dedim.Elif in de yardımıyla Baran beni yanıltmadı.
Baran ın ablasına olan sevgisi,koruma içgüdüsü çok kıymetliydi.Baran gibi güçlü bir adam,eniştesi olacak cibilliyetsizin hakkından on defa gelirdi.
Eniştesinin gerçek yüzüne karşı şimdilik sessiz kalması hastalık ile mücadele eden ablasının dünyasını başına yıkmak istemediği içindi.
Kesin üçüncü kitapta Baran eniştesine dünyayı dar eder.
Bitmez tükenmez sırlar,intikam ateşi,ortada dolanan yalanlar ve tarafların birebirine olan hislerinin bir türlü kabul edemedikleri satırlarla harmanlanan eser bittiğinde ben,üçüncü kitabı nasıl bekliycem derken buldum kendimi
Bu kitapta en çok mutlu olduğum bölümler,Baran ın vesilesiyle Elif’in yeniden öğretim hayatına donmesi olurken Maran olacak vasıfsızı