Ateşi Yakalamak | İnceleme, spoiler içerir!Edebiyat & Roman
Serinin ikinci kitabı 
Ateşi Yakalamak ile birlikte bende giderek daha fazla yer edinen bir evren olmaya ilerliyor. İlk kitaptaki açlık oyunları galibinin (?) mıntıkaları zafer turuna çıkması; seyirciler,
Marquez’in ölümünden on yıl sonra yayımlanan Ağustosta Görüşürüz, okurlarına bıraktığı (aslında bırakmadığı…) cüretkâr bir veda hikâyesi. Benim bir oturuşta bitirdiğim bu kitap arkasında derin bir
Ne güzel yazmış Fatma Aliye HanımDuygu ve Düşünce
Madem okuduğum kitaplarla ilgili inceleme yazıyorum o zaman bu kitabı es geçemem öyle değil mi ? Levâyih-i Hayat bizlere Osmanlı kadının vahim durumunu anlatır. Mektuplaşma tarzında yazılmış bu kitap biz cumhuriyet kadınlarını empati kurmaya iter. Ben şahsen empati kurdum. Acaba ben mektuplaşan bu iki kadının yerinde olsaydım. Kocam benim üstümde her türlü hakka sahip olduğunu düşünseydi, bana şiddet uygulasaydı, benim de ekonomik bağımsızlığım olmadığı için gidecek hiçbir yerim olmasaydı, üstüme başka bir kadınla evlenseydi o kadın da ikinci bir kadın olmayı mecburen kabul etseydi, sadece evde oturup çocuklara bakmakla yükümlü olsaydım, okuyamasaydım ve mesleğim olmasaydı... Ne olurdu acaba?
Fatma Aliye Hanım bu kitabında Osmanlı kadınlarının sesi olmuştur. Şimdiki cumhuriyet kadınlarına da birer ilham. Biz cumhuriyet kadınları olarak bize verilen haklar için Mustafa Kemal Atatürk'e ne kadar teşekkür etsek de az. Bence Atamıza en iyi teşekkürü vatana hizmet ederek, ülkemizi çağdaş medeniyetler seviyesine yükselterek yapabiliriz. Tabi bu vazifeyi bir tek biz kadınlar değil topyekun harekete geçerek yapmalıyız. Şuanda kadına şiddet uygulayan insanlar kendilerini bir kadının doğurduğunu unutmuş gibiler ve bunu yapanlar Osmanlı zihniyetinde oldukları için bizden değildirler. Kız çocuğu okuyup da ne olacak diyenler Fatma Aliye Hanım'a baksın, Afet İnan'a baksın Sabiha Gökçen'e baksın, Canan Dağdeviren'e baksın ve onlar gibi milyonlarcasına baksın. Aslında bu kitap bir tek Osmanlı kadınlarının değil dünyada hor görülmüş tüm kadınların sesidir. Sizleri yorumlara bekliyorum. İyi okumalar. 
Şeymanur Açıl
Levâyih-i Hayat (Hayattan Sahneler)Fatma Aliye Hanım · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,2bin okunma
aşk mı saplantı mı?????
"Ne olursa olsun tek bir tünel vardı; karanlık ve yalnız. Benim çocukluğumun, gençliğimin, tüm yaşamımın içinde geçen o tünel."
Ernesto Sabato'nun Tünel adlı romanı, kadınların muhakkak okuması gereken kitaplardan biri bence.
Anlatıcımız ressam Juan Pablo Castel. Kitabın daha ilk cümlelerinde Maria Iribarne'yi öldürdüğünü öğreniyoruz. Yani mesele cinayetin işlenip işlenmeyeceği değil; bir insanı o noktaya götüren karanlığı anlamak.
Castel hayatı boyunca kimse tarafından anlaşılmadığını düşünüyor. Ta ki Maria'yla tanışana kadar. Maria'nın, onun resminde kimsenin fark etmediği bir detayı görmesi Castel'e ilk kez gerçekten anlaşıldığını hissettiriyor. Ancak bu his zamanla sevgiye değil, saplantıya dönüşüyor.
Kıskançlık, kuşku, kontrol etme arzusu ve takıntılar Castel'in zihnini ele geçiriyor. Kendisinin aşk dediği şey aslında giderek karanlık bir sahiplenmeye dönüşüyor.
Bu yüzden Tünel'i bir aşk romanı olarak değil, saplantının ve kadınlar üzerinde kurulan yıkıcı tahakkümün hikâyesi olarak görüyorum. Günümüzde de ne yazık ki "aşk" adı altında meşrulaştırılmaya çalışılan hastalıklı takıntılar yüzünden hayatını kaybeden pek çok kadın var.
Belki de Tünel'in en rahatsız edici yanı şu: Castel kendini canavar olarak görmüyor. Yaptıklarını sürekli haklı çıkarmaya çalışıyor.
Ve kitap boyunca insan şu soruyla baş başa kalıyor:
Aşk ile saplantı arasındaki çizgi nerede başlıyor, nerede bitiyor?
