Kitabı elime alıp başladığım günden bitirdiğim şu ana dek 158 gün geçmiş. Hiçbir kitabı okuyup bitirmem bu kadar uzun sürmemişti. Şu an en büyük pişmanlığım şu ki: Bu kitabı neden yaz tatilinde, sakin ve telaşsız bir zaman diliminde okumadım.
Kitabın kapağını okuduğumda beni güzel bir polisiye bekliyor diye düşünmüştüm. Ama kitabın ilk 200 sayfasının hiç de polisiye ile alakası yoktu. 582 sayfalık kitap, yüzeysel olmayan yoğun bir anlatım ve acaba alışılmış polisiye roman tadını ne zaman almaya başlayacağım beklentisi... Bütün bunlar yoğun iş hayatında okuma modu düşük benle harmanlanınca kitabın ilk 200 sayfası bir sürüncemeye dönüştü. Sonraki 200 sayfa biraz daha içine çekti kitap beni. 9 günlük ara tatilde işimi kolaylaştırdı tabii. Ve son 150-200 sayfa aktı gitti. Büyük bir kısmında oflayıp pufladığım bir kitabın en sonunda beni bu denli kendisine hayran bıraktığı pek yaşanmış bir şey değil. Sondaki ters köşe de bunda etkili oldu. Bendag ile başlayan romanın esas oğlanı Bendag gibi görünse de asıl hikaye Tagan ve Zeey'den çıkıyor. Ve tabii Gameen'den...
Kitabın sonunda yazarın bu romanı 15 senede yazmış olduğunu öğrenince sevindim, 15 senede yazılan bir roman 5 ayda anca okunurdu zaten diye.
Kitaba dair fikirlerim en sonda 180 derece değişmiş olsa da ilk başların hala haddinden fazla uzatıldığını düşünüyorum. İyi ki dediklerimden oldu, tavsiye ederim.
Kitabın dili, kitabı okurken dinlediğim müzik çok şey aklımda. Hikaye biraz silindi ama şiir okur gibi dalıyorsunuz kitaba. Sadece hızlıca bitirmek için okunacak bir kitap değil. Hergün 10 sayfa maksimum. Aceleniz olmasın. Tasfirler çok güzeldi. Küpeşteye vuran denizin suyu, yorgun miçolar, herkesten önce uyanmayı adet edinen bendag (doğru yazdım umarım adını) mottahın konuşmaları, okuldaki kardan adamlar arasında dolaşıp hüzünlenmesi. Kırlar, çiçekler… yine vaktim olsa açıp baştan okuyacağım. Dediğim gibi hikayenin varacağı yerden çok o yolculuğa odaklanın. Yani cümlelerin şiirselliğine duygusallığına.
Reklam
Şiirin binbir tanımını okuduğum roman·592 syf.·Edebiyat
10/10
2025 13. kitabı
Arkadaşımın tavsiyesi ile kitabı alıp okudum. Bir haftada bitirdim kitaba başladığımdan beri kitaplara ve şairlere bakışım değişti, rüyalarda bile girdi.
Rüyalar, şairin kuyusu, menekşe, kuşlar, şehirler, şairler diyarının bir karması bir kitap… Şiire rastlamadığım ama şiirin binbir tanımını okuduğum romandır. Özellikle Bendag ile Serhenas’ın şiirlerini çok merak ettim.
Her karakterin adı ve kendi yol hikayesini anlatıyor. Ne olacağının ipuçlarının önceden vermesine rağmen özellikle son bölüm heyecan dolu geçiyor, bizi şaşırtmayı başarıyor.
Şairin Romanı
Murathan Mungan
Şairin Romanı
Murathan Mungan
anakara (kitap boyunca ankara olarak okudum) adındaki kurgu bir ülkenin şairi bendag ününün doruğundayken ülkesini terk edip denizlere açılarak izini kaybettirir. kaybolmak istemesinin sebebi açıkça yazılmasa da bir kendini arayış ya da kaybediş hikayesidir. aradan 50 yıl geçtikten sonra artık herkesin onu unutmuş olduğunu varsayarak yaşlı bir adam olarak giderken katılamadığı 13 dolunay şenliklerine katılmak ve ölmek için ülkesine geri döner.
bir şiir filozofu, kaybolmuş kelimeleri arayıp kaydeden sözlükçü, bir haritacı, bir atlı polis, iki oğlan çocuğu, başkasının şiirleriyle ünlü olan bir sözde şair hikayenin odağında.
bağlamlarından koparsan bile tek başına şiir olabilecek onlarca cümle var kitapta. tam yaşam filozofu bir şairin dizelerine kendinizi kaptırabileceğiniz bir romandan söz edebiliriz.
hikayenin bir de anakara’ da öldürülen şairler ayağı var. o kısım yedi bölümlük kitabın sonlarına doğru hızlanıyor. zamandaki atlamaları, bazı olayların yıllarca önce gerçekleşmiş olduğunu ancak sonlara yaklaşınca anladım. bu benim dikkatimden mi kaçtı yoksa bile isteye böyle mi yapılmış bilemiyorum.
geleyim benim şairin romanını okurken ki hislerime. evet genelde okuduğuma dair hislerim üzerinden yazıyorum artık biraz bilinir olmuştur bu yanım. son yıllarda ise okumalarımı toplumsal cinsiyet filtresi açık bir şekilde yapıyorum. şimdilerde ise bu ayarı biraz daha açmış olabilirim. böyle okuyunca da romandaki kadın karakterlerin belli cinsiyet kalıplarında oluşu onca uçuşan fantastik metinde kadınların bilinen rollere sıkışmış olması diken gibi battı zihnime. İyi de oldu.
erkeklerin toplumsal cinsiyet mekanizmalarının çizdiği eril sınırlara dair daha dikkatli olması gerektiğini düşünüyorum. çünkü bu eril ve dışlayıcı sınırları en duyarlı olduğunu bildiğimiz
Yeryüzü denilen bir gezegenin en büyük kara parçası olan Anakara'da geçiyor roman. Anakara'nı bilge şairi Bendag, en büyük şairlerinden Moottah ve en iyi polisi Gamenn arasında üç hikaye etrafında birleşiyor.
Kitap içinde şiir kitabı gibi adeta! Her satırda, paragrafta, karakterlerin konuşmalarında bir şiir okumuş gibi oluyorsunuz.
Eserin 15 yılda yazılmış olduğunu öğrendiğimde daha da etkilendim. O kadar büyük bir sabır ve emekle yazıldığı belli ki bu yüzden insanda okuduktan sonra muhteşem bir etki bırakıyor.
Kitabın ilk bölümlerinde biraz sıkıldığımı itiraf etmeliyim ancak hikayeyi, karakterleri çözümlemeye başladıktan sonra bu yolculuk o kadar keyifle geçti ki...
Hüzünlendim, sevindim, hayal kırıklığına uğradım zaman zaman...
Okuyacak olanlara ütopik romanlar arasinda benim için zirvede olan bu romanı tavsiye ediyorum. Hayatımızdan şiir eksik olmasın!
Şairin Romanı Murathan Mungan
Şairin Romanı Murathan Mungan
ŞAİRİN ROMANI
Yazar: Murathan Mungan
"İnsanoğlunun yaşamda en geç keşfettiği şey şimdiki zamandı. İnsan içinde yaşadığı ânı derinleştirmeyi zamanla, yani zamanı azaldıkça öğreniyordu."
✧
ÇARENİN OLMADIĞI YERDE, YOL ÇAREDİR
♡
Herkese Merhaba
Bugün sizlere nasıl anlatacağımı, nereden başlayacağımı bilemediğim, ne kadar anlatırsam anlatayım hep bi eksik kalacakmış gibi hissettiğim muazzam bir kitap bırakıyorum. Yazarın kalemiyle tanışma kitabım oldu "Şairin Romanı". Bir kitapta ne ararsanız, bu kitapta hepsi vardı. Katman katman, her okurun farklı anlamlar çıkaracağı, her okuru farklı yerden etkileyeceği muazzam bir eserdi.
Yazar bu kitabı için on beş yıl emek vermiş ve her satırında bizlere bunları derinden hissettirdi. Biraz polisiye, biraz fantastik, yer yer felsefik ve çokça edebî değeri olan bir şaheser. İki büyük şair ve bir polisin yolculuğu. Yeryüzü denilen bir gezegenin en büyük kara parçası olan Anakara'nın en büyük şairlerinden Moottah, bilge şairi Bendag ve en iyi polisi Gamenn. Kitabın bütününde bu üçünün hikayesi yer alıyor ve bu kişilerin yol boyu etrafında şekillenen, surlarında şiir bayrakları dalgalanan şehirler, yaşamlar, kişiler, cinayetler ve olaylara konuk oluyoruz.
Peki bu üç kişinin yolları nasıl ve nerede kesişir?
Kurgu içinde kurgu..
Özellikle kitabın sonu
Yazar baş karakterlerinin yanı sıra yan karakterlerin dünyasıyla da hikâyeye farklı bir lezzet katmış. Kitap yedi bölümden oluşuyor ve her bölüm öykünün içeriği şeklinde, şiirsel bir üslûpla anlatılıyor. Böylece okurun da kafası karışmadan bir bütün olarak ilerliyor..
Kitabı okumayı düşünen arkadaşlara naçizane tavsiyem; kitaptaki mekân ve karakterleri not alarak ilerlemeniz yönünde.
Kitabın sonunda nasıl her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu anlayacak ve bu notlar çok işinize
Reklam
Reklam