ŞEHADET İNCİLERİ - PEYGAMBER ÇİÇEKLERİ
HZ. HASAN VE HZ. HÜSEYİN ( RADIYALLAHUANHÜMA )
MUSTAFA NECATİ BURSALI
ÖNSÖZ
Bütün âlemleri yoktan var eden, varlığından bizleri haberdar eden, kullarından mü’minlerin kalp gözlerini açan, marifetinin nûru ile onları Rıza-i Bârisine erdiren Allah’a hamd ederim...
Salât ve selâm, tek katresinin hacminde bin umman çalkalanan ve tek zerresinin menşurunda bin kâinat yüzen Kevser Havuzunun sahibi Allah’ın Sevgilisi, İki Cihanın Efendisi Cenâb-ı Ahmed’e ve O’nun Âl-i Ashabına olsun...
Bu küçük eserimde cennet çiçeklerinden ıtırlar koklatmak en büyük dileğimdir. Bizzat Sonsuzluk Nebisinin:
هُمَا رَيْحَانَتَيَّ مِنَ الدُّنْيَا
“Onlar (Hasan ve Hüseyin), dünyada ikigülümdür.” Buyurduğu Peygamber güllerini koklamak ne devlettir. Onları gönül coşkunluğu içinde sevmek mü’minlerin saadet baharıdır.
Allah’ın Resûlü, o solmaz çiçekleri tertemiz kucağında taşımış, mukaddes omuzlarına alıp gezdirmiş, kâh gönül coşkunluğu ile yanaklarından öpmüş, kâh altın saçlarını tel tel okşamış, kâh mübarek elleriyle küçücük ağızlarına lokmalar vermiş, kâh dizine çıkarıp hoplatmıştır.
HZ. HASAN (R.A.) VE HZ. HÜSEYİN (R.A.)
SÜT ANNE
Hazret-i Hasan doğunca, Nebiyy-i Muhterem, amcası Abbas hazretlerinin zevcesi Ümmü Fadl'ın evine gitti. Ümmü Fadl, Kâinatın Efendisini heyecan içinde görünce sordu:
“Ey Allah’ın Resûlü! Telaşınızın sebebi nedir?”
“Hayırdır inşaallah. Fâtıma’nın bir oğlu doğdu. Sen, ona da Kusem’in sütü ile emzir!”
“Peki, ey Allah’ın Resûlü!”
Ve bir müddet Hazret-i Hasan’ı, Ümmü Fadl emzirdi...
Peygamber çiçeği Hazret-i Hasan (radıyallahü anh) güler yüzlü, melek huylu, tatlı bakışlı, altın saçlı, gümüş bedenliydi. Allah'ın Sevgilisi onun hakkında, “Amcası Hazret-i Musa aleyhisselâmdan mirastır!” buyurmuşlardır.
Esmâ binti Umeys der ki:
“Hasan
Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin (Radiyallahu Anhüma)Mustafa Necati Bursalı · Çelik Yayınevi · 2016119 okunma
#kitapyorumu
ALLAH'IN ARSLAN'I VE EVLİYALAR SULTANI
HZ ALİ
RADIYALLAHU ANH
MUSTAFA NECATİ BURSALI
O Haydar'ı Kerrar
Gül efendimin damadı
İslam'a ilk inanan
Hz. Fatıma'nın eşi
Hz . Hasan, Hz.Hüseyin ve Hz. Zeyneb'in babası
Hz . Fatıma'yı misvaktan kıskanan mübarek eş
Cephede müşriklere kılıç sallayan
Eşi Hz. Fatıma'yı taşıyamayan mübarek eş
Ehl'i Beyt'in en güzel örneği
Hz. Ali radıyallahuanh
Alıntılar
Nedir bu can, nedir bu ten? Anlarsın bir an düşünsen...
«Ben hikmetin eviyim, Ali de onun kapısıdır»
– «Fâtıma, Cennet kadınlarının efendisidir»
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ebu’l-Hasan Harakani’de Fakr Kavramı
Kur’an ve hadislerde geçen “Fakr” kavramının iki ayrı anlamda kullanıldığı gö-
rülmektedir. Bunlardan biri “suret fakirliği” de denilen “maddî fakirlik”, diğeri ise
“manevî fakirlik”tir.
1. Maddî Fakirlik veya Suret Fakirliği:
İhtiyaç duyulan mala ve eşyaya malik ve sahip olmamak demektir. Kur’an’daki:
“Ganimet malları, yurtlarından ve mallarından uzaklaştırılan fakir muhacirlerin-
dir” 5
, ayeti ve benzer ayetlerde anlatılan fakrdır. Bu anlamdaki fakirlik hadislerde
de: “Fakr, insanı nerede ise küfre düşürecekti.”6
“Fakirlik, iki cihanda yüzkarasıdır.”7
İfadeleriyle anlatılmakta ve bu manada gönle sıkıntı veren fakirliğin makbul olmadığı ifade buyrulmaktadır. Tasavvufa konu olan fakr ise bu tür fakirlik değil, manevi fakirliktir.
2- Manevî Fakirlik:
Kulun kendinde varlık görmemesi, herşeyi Hakk’a irca etmesi, şahsının, amelinin,
hal ve makamının Allah’ın lütfu olduğunu kabul etmesidir. Kur’an’daki: “Ey insanlar,
siz Allah’a karşı fakir; yani muhtaçsınız. Allah ise ganîdir; yani herşeyden müstağni-
dir.”8
ve “Allah ganîdir; siz fakirlersiniz; yani O’na muhtaçsınız.”9
ayetleri bu anlamda-
ki fakrı anlatmaktadır. Peygamber Efendimiz, “Fakr, benim medar-ı iftiharımdır.” 10
buyurmaktadır. Yine başka bir hadis-i şerifinde “Allah’ım beni fakir yaşat, fakir öldür
ve fakirlerle haşret!”11; Allah’ım beni sana karşı muhtaç (fakir) kılarak müstağni eyle,
kendinden başkasına muhtaç (fakîr) etme!12 buyurmuştur. Bu hadisler manevi fakr
anlamında kullanılmıştır.
Kulun Allah’a muhtaç olması demek olan fakirlik, elbette fakiri de zengini de
kapsar. Bu anlamıyla fakir ve fukara, malı olmayan anlamına değil, “sufî ve derviş”
manasına gelir. Bu yüzden eskiden şeyhler kendilerine “Hadimu’l-fukara” (Fakirlerin
hizmetkârı) derlerdi.
İlk sufîler “yoksulluk” anlamına gelen fakr ile
Bir kitaba yazamadıysam altında bir şeyler aranabilir. Öncelikle bu klasik bir kitap değil. Daha doğrusu hadi bir şeyler yazayım gibi yazılmamış. İki kişi dünya üzerine hasbihal etmiş, sonuç itibariyle de yazıya dökülmüş, kitap halinde basılmış. Ama benim yazamama durmumun sebebi bu değil. Bu tip konuları tatlı okuyamıyorum. Kendim bir şeyler düşünüyorum dünyaya dair, tabii hiç tefekkür etmiyorum değil. Sadece kimsenin iç dünyasına dalmayı sevemiyorum. Tabii burada dalan ben değilim, kitaptır, okudum. Ama böyle göğe bakarak, ağaca, çiçeğe, böceğe vs herhangi bir konuda yapılan tefekkürü başkalarıyla paylaşmak pek bana göre değil. Çünkü bunlar bireysel tecrübeler. Öyle de kalması gerektiğine inanıyorum. Bu arada tabii ki kitapta sadece bunlar yok ama demek ki bana çok gelen bir tarafı oldu. Yavaştı. Evet okurken çok yoruldum. Ama bu kesinlikle bendendir. Ya da belki değildir ya. Çok böyle birileri dinlesin diye bir sıhbet olunca bana da böyle oldu. Medyatik geldi. Tamamen hissettiğimi söylüyorum. Hiç hiç hiç tanımıyorum. Ne yapayım. Neyse.
Göğe bakalım. Allah'ın rahmet eserlerine elbette her an, her saniye bakalım. Benim demek istediğim, başkasının baktığında hissettim dediği şeyler onu sanki bir tek "şey"e çeviriyor. Halbuki öyle değil. Bunu anlatabilmem zor. Eminim ikisi de kıymetli insanlardır. Tanımıyorum, bir iki kitabını okumuşum yazarın da, zaten bu kitabını da bir arkadaşım hediye etmişti. Mesela o bunu çok beğenir okusa. Eminim. Ben sevemiyorum. Sonra da bu tip şeyler yazıyorum. Elimde değil. Ben başkalarının tecrübelerinden de tecrübelenmek isterim diyenler elbette olabilir ve okuyabilirler.
Evet.
Dediğim gibi dünya üzerine bir hasbihal. Ama herkesin kendi dünyası üzerine tefekküre girmesi benim zihnimde daha temiz yer buluyor. Bir de şunu sevmiyorum galiba, o
Puan vermedi
bazıları susar ağlarken… ve bazıları yazarak ağlar… ve kelimeler bazı vakitler her yaradan daha çok acı verir. “aşk” gibi…
aşk ki vardır. o vakit yoktur kusuru âşıkların. zira değil mi ki gönlümüze aşkı koyan da o, her ne duamız varsa duyan da o, bedeni ruhundan bir libas gibi soyan da o…
demem o ki her ne varsa o'ndandır. aşk da o'ndan… dert de o'ndan, derman da o'ndan… lakin bir tek harf olsa, kusur bulursan söylediklerimde işte bir tek o bendendir. kusurları örten de bir tek o'dur ve o'nun merhameti elbet ki hepimizden çoktur. ama gönlüm diyor ki “aşk varsa kusur yoktur”
bakma kusuruma…
aşktandır
Dört HalîfeDin İslam
Ebu Bekri Sıddık (r.a.) vezirimdir ve Benden sonra ümmetim üzerine halifemdir. Ömer (r.a.) Benim lisanım üzerine konuşur. Ali (r.a.) amcamın oğludur, kardeşimdir, bayrağımın hamilidir. Ve Osman (r.a.) Bendendir ve Ben de Osman (r.a.)'danım.
Ravi: Hz. Câbir (r.a.)
Sayfa: 9 / No: 8
Ramuz El-Ehadis