Atticus'un hükümdarlığının ilk günleri fazlasıyla tuhaftı. Dougie, yanlışlıkla yeni dilde konuştuğu için sert bir şekilde ısırıldı. O andan sonra, Dougie ve Benjy, diğerleri etraftayken asla yeni kelimeleri kullanmamaya dikkat ettiler. Havladılar ama bu kafa karıştırıcıydı. Eski dillerinden hatırladıklarını taklit etmeye çabaladılar. Bir bakıma köpekleri taklit eden köpeklere dönmüşlerdi. Bu taklidi insanlara yapsalar daha kolay olurdu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Her anında bir başkası gibi davranmak zorunda kalmak, asla kendin olamamak, attığın her adımın gözetlenmesi... Benliğimi kaybediyorum, Benjy. Bazen aynaya bakıyor ve bunun benim gerçek yüzüm olmadığını unuttuğumu fark ediyorum.
“Hah!” dedi Benjy. “İşte bu gerçekten umut vaat edecek bir soruya benziyor.” Cümleyi ağzında biraz evirip çevirdi. “Evet,” dedi, “bu harika! İnsanı hiçbir anlama bağlı kılmadan kulağa epey anlamlı geliyor. İnsan kaç yoldan geçmelidir? Kırkiki.”
Onu gömdükten sonra bir daha Benjy adını ağzımıza almayacağız. Bir yıl sonra da yaşamış olduğunu bile unutacağız.
Aslında hepimiz Benjy'i severdik, fakat küçümsemeyle sevgi arasında öyle dağlar kadar fark yok.
