Merii
@benmerii1
Kendiliğimi kendiliğinden bulamadığımdan mütevellit
Raf:benmerii
open.spotify.com/user/31fbz4dsph...
.
Kendine okur
İstanbul
14 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Zülfü Livaneli'nin 2017 senesinde yayımladığı biyografi-otobiyografi türünde romanı. Livaneli'nin Elia Kazan ile geçirdiği anıları anlatıyor, kendi yaşantısını da katmış tabi ki romanına. Her zamanki gibi akıcı bir dili var, okurken kitabının yazarı livaneli diye bas bas bağırıyor sanki öyle bir akıcılık bu. Ama bunun haricinde hiçbir şey beni kitaba çekemedi malesef. Okurken bir an önce bitse de kurtulsam dedim, konusu itibariyle daha iyi işlenebilecegini düşünüyorum. Bir kesit olarak da olsa biyografi bir roman yazılıyorsa duygulara daha çok yer verilmeli diye düşünüyorum. Çünkü biz okuyucular kendimizi o anda hissetme ihtiyacı duyarız. Ama malesef kitapta böyle bir şey yoktu ya da çok çok az vardı. Ayrıca kitabı bitirdikten sonra asla Elia Kazan aslında kim diye bende bir merak duygusu uyandırmadı. Üzgünüm ama Livaneli'nin en sönük bulduğum kitabı oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düş desen değil gerçek hiç değil
Aşk yorgunu bir şehre uyanıyorum
Yüzüm aynada eskiyor
Çizgilerin öncesi sonrası karışmış
İki kaşın arasına sanki kar yağmış
Aynadan kaçıp yollara düşme vakti
Tqmir ediyorum çizgilerimi
Sokaklarda içimden dışarıya çıkıp
Bir yandan yağmurlu şiirler okuyor
Öte yandan şemsiyemi kapatıyorum
Bu kadar çelişkili ilişkiyi kaldıramıyorum
Yol, ışık, ses her şey birbirine benziyor
Gözyaşlarım kime emanet yağmurla yarışıyorum
İmdadıma demi başından aşkın çay yetişir belki
Günde kaç kere al attıgım kapıyı aralıyorum
Çayla göz göze gelen gün aydınlanıyor
Sırtlarında yaşlarından büyük ödevler çocukların
Kapıya sormadan açıyorum sınıfın kapısını
Göz göze geliyoruz çocuklarla
Sorularımız benziyor, bakışlarımız gibi
Her gün aynı nakarat, aynı alışkanlık
Yıllar öncesinden hayatta kalmış
Yaşını başını almış bir günaydın
Çocuklar görmesin diye
Acılarını gömüyor içine Emel
Emel dedimse, hiçbir şey olmamış gibi
insan ilişkilerine dair yazılmış en iyi kitaplardan biri olabilir. ırkçılık ve cinsiyet ayrımı da kitabın verdiği farklı mesajlardan. steinbeck'in kitaptaki dili ise gayet akıcı ve sadeydi. hikayeyi de hiç dolambaçlı yola sokmamış, vermek istediği mesajı en kısa yoldan verip, romanını bitirmiş.
Lennie, yarım aklıyla, george'un kurduğu bütün hayallere ortak oldu. hatta o hayalleri gerçekleştirmek için belki de george'tan daha çok emek verdi ama george, yalnız kalacağını ve elindeki her şeyi kaybedeceğinden emin olduğu anda lennie'yi öldürmek fikrinden hiç şüphe duymadı. lennie, bütün hayallerinde george ile birlikteydi fakat george o hayalleri tek başına yaşayacaktı.
kitapla ilgili dikkatmi çeken bir başka konu ise, curley'nin karısı. bütün karakterler isimlendirilmiş fakat curley isimli karakterin karsına bir isim verilmemiş. kitapta, tek misyonu ortalığı karıştırmak olarak yansıtılan bu karakter, belki de kötülüğün simgesi olduğu için isimlendirilmemiştir diye düşünüyorum.
Yıllardır çok arzuladıgınız ama ulasamadıgınız bir şey düşünün.Düşündünüz mü? O şeyin bir gün karsınıza çıkıp size hayatta hiç doyumsayamadıgınız kadar haz ve şevk verdiğini ve o duyguya ne kadar aç oldugunuzu hayal edin.
Stefan Zweig'in Olağanüstü Bir Gece kitabında da aynı şekilde ama farklı bir versiyonda bize bunu müthiş sözcük oyunları ve imgelerle anlatmıs.Tavsiyemdir.
"Bugün annem öldü, belki de dün bilmiyorum.. "
Edebiyat tarihinin bence gelmiş geçmiş eni iyi kitap giriş cümlesidir üstte yazdığım alıntı.
Her şey yabancı, herkes sanki varlar ama yoklar. Kalabalığın içinde bir yalnızlık.. Sahipsizlik, içinden çıkılmaz bir hal olan kimsesizlik hissi kitapta hakim olan konular. Kendinden ve çevresinden uzaklaşmış baş kahramanımızın iç sıkıntılarını ve aslında gerçekleri yüzümüze acımadan vurmasını okuyoruz kitapta. Bazı insanlar çoğu zaman yalnız hisseder değil mi ama gün gelir o yalnızlık yerini çokça kalabalığa bırakıverir ve unutulur çekilen yalnızlıklar. Bazılarınız ise karakterimiz gibi yanlız olmaya o kadar alışmıştır ki kendisi de anlamaz derdinin ne kadar derin ve çıkılmaz bir yol olduğunu.
Duru bir anlatımı var sade anlaşılır ve akıcı kısa bir kitap zaten 111 sayfalık bir günde bile bitirilebilir. Okumanızı tavsiye ederim. 
Yabancı 
Albert Camus
Yabancı Albert Camus