Hangi çılgın ve zalim tanrı bir adama gözler verir ve o gözlerini sonsuza dek kapalı tutmak zorunda olduğunu ve dünyadaki bütün güzellikleri asla bakmaması gerektiğini söyler? Bunu sadece canavar bir tanrı yapar, karanlığa ait bir şeytan yapar.
Rahipler, öldüğümüzde bütün yüklerimizi arkamızda bıraktığımızı ve sonsuza kadar gülebileceğimiz, sevebileceğimiz, yiyip içebileceğimiz tatlı bir diyara gittiğimizi söylerler ama… ya ışıktan ve baldan oluşan bir yer yoksa? Ya ölüm dediğimiz şey soğuktan, karanlıktan ve akıl almaz bir acıdan ibaretse?