gerçek hekim, insanı bir makine olarak görmez, ellerinde ölen hastasına "ex oldu" diyerek yabancılaşmaz. ölümle savaşmak gibi anlamsızlıklara vakit harcamaz, kendisinin de kırılgan bir insan olduğunu unutmaz. hastalıklarla değil hastalarla uğraşır, onları dinler, onlara dokunur, telkin verir, onları anlamaya ve dertlerine nüfuz etmeye gayret eder.