Tolstoy ne yazarsa güzel yazar diye atasözü gibi bir şey olmalı. Kazakların yaşamlarını kendi dönemine göre sade bir üslupla vermiş. Ama dikkate değer başka bir şey var bence bu kitapta. Olenin'in kişiliğinde kendisinden yaklaşık yüzyıl sonra modern kişinin yabancılığından bahsedecek yazarlardan önce bu yabancılaşmadan dem vurmuş. Tam olarak kendine yabancılaşma olmasa da özellikle Olenin'in yazdığı mektuptan anlaşılıyor ki bu kendine yabancılaşma meselesi sadece modern çağın insanına özgü bir şey değilmiş.