İnsanın belli başlı iki günahı var, öbürleri bunlardan çıkar: Sabırsızlık ve kayıtsızlık. Sabırsızlıktan cennetten kovuldular, kayıtsızlıktan geri dönmüyorlar. Ancak belki de belli başlı sadece bir günah var: Sabırsızlık…
Sabırsızlıktan kovulmuşlardı, sabırsızlıktan geri dönmüyorlar.
İnsan çocukken bazı şeylerin farkına daha iyi varabiliyor. Çünkü yetişkinler çocukları kendi dünyalarına dahil etmek istemezler. Çocuk da kenardan onları izler. Bu yüzden de olan biteni onlardan daha iyi görür. Gel gelelim büyüdükçe daha çok dahil olmaya başlar meseleye. Ardından öyle bir an gelir ki kargaşanın ortasında bulur kendini. haliyle kimse olayları bir çocuk kadar iyi düzelmez. İnsan bazen bir adım geri çekilmeli. Ve kenarda durup olan biteni izlemeli.