ᎾᏝᏒİᏨ
@berfizerrin
Ruhum hayatımdan yoruldu. حافظ
Reklam
141Edebiyat
İçimdeki her şey ölüyor – hatta düş kurabildiğime olan güvenim bile!Ne yaparsam yapayım,ziksel olarak kendimi iyi hissedemiyorum. Gönlümün kaydığı bütün dinginliklerin,ruhumu parçalayan sivri köşeleri var.Bakışlarımı kenetlediğim bütün bakışlar ziri karanlık çıktı,günün zayıamış ışığının izi vardı bunlarda,acısız ölmek için biçilmiş kaftandılar.
140Edebiyat
Bazen –hem de hep beklenmedik bir anda– tam bir duygunun ortasındayken hayata karşı korkunç bir yorgunluk çöker üstüme, üstelik o kadar büyük bir yorgunluktur ki üstesinden nasıl geleceğimi bilemem. İntiharın çare olacağı şüphelidir,ölüm ise, bilincin ortadan kalkacağını varsaysak bile daha da şüphelidir.Yorgunluk,yok olmanın değil –bu olabilirlikler arasına girebilir de girmeyebilir de– çok daha korkunç ve derin bir şeyin peşindedir:var olmuş olmayı bırakmak;işte bunun hiç yolu yok.
Reklam