Puan vermedi·368 syf.·
2026 11. kitabı
Birkaç yıl önce mide kanseri sebebiyle aramızdan ayrılan, 2007 yılında Time dergisi tarafından dünyanın en etkili 100 insanı arasında gösterilen Frans de Waal yalnızca önemli bilimsel çalışmalar yapmış bir primatolog değil; aynı zamanda etoloji ve evrimsel biyoloji üzerine yaptığı çalışmaları alan dışı okuyucuya son derece akıcı, anlaşılır ve samimi bir dille aktarabilen çağımızın önemli bilim insanlarından biri. Başta primatlar olmak üzere hayvanların duygu dünyasını, empati yetisini, topluluk ilişkilerini ve ahlak anlayışını anlattığı diğer kitapları ( 
İçimizdeki Maymun & 
Hayvanların Ne Kadar Zeki Olduğunu Anlayacak Kadar Zeki Miyiz? ) gibi 
Mama'nın Son Sarılışı da muazzam bir eser. Eserde, şempanzelerden/bonobolardan fillere, kuşlardan kemirgenlere ve yunuslara kadar uzanan örneklerle De Waal, hayvanların “duygusuz biyolojik makineler” olmadığını örnekler ve deneylerle öyle güçlü bir şekilde gösteriyor ki insan, kitabı okurken bilimin yıllardır bize dikte ettiği kimi fikirleri yeniden tartmak zorunda kalıyor.
AMA… Kitabın Sander Yayınları'ndan çıkma Türkçe baskısını KESİNLİKLE AMA KESİNLİKLE tavsiye etmiyorum. (Bildiğim kadarıyla başka bir çevirisi de henüz yok. Umarım Metis Yayınları bu son derece değerli esere el atar.)
Gülsüm Arıkan’ın çevirisi gerçekten FELAKET seviyesinde. Sorun yalnızca birkaç kötü tercih değil; terminoloji bilgisi, bağlam okuması ve Türkçe sentaks ciddi şekilde dağılmış durumda. Öyle ki “nuclear family” ifadesi, “çekirdek aile” yerine “nükleer aile” olarak bırakılmış; sırf bu bile çevirmenin metne yaklaşımın ne denli mekanik ve metnin bağlamından kopuk olduğunun çarpıcı bir örneği. “ötücü kuşlar, yavrularının” ifadesinin “ötücü kuşlar, civcivlerinin” diye çevrilmesi ise çevirmenin, biyolojik/zoolojik terminolojiye hâkimiyet eksikliğini açıkça gösteriyor; çünkü burada mesele yalnızca kelime değil,
İçimizdeki Maymun & Hayvanların Ne Kadar Zeki Olduğunu Anlayacak Kadar Zeki Miyiz? ) gibi Mama'nın Son Sarılışı da muazzam bir eser. Eserde, şempanzelerden/bonobolardan fillere, kuşlardan kemirgenlere ve yunuslara kadar uzanan örneklerle De Waal, hayvanların “duygusuz biyolojik makineler” olmadığını örnekler ve deneylerle öyle güçlü bir şekilde gösteriyor ki insan, kitabı okurken bilimin yıllardır bize dikte ettiği kimi fikirleri yeniden tartmak zorunda kalıyor.
AMA… Kitabın Sander Yayınları'ndan çıkma Türkçe baskısını KESİNLİKLE AMA KESİNLİKLE tavsiye etmiyorum. (Bildiğim kadarıyla başka bir çevirisi de henüz yok. Umarım Metis Yayınları bu son derece değerli esere el atar.)
Gülsüm Arıkan’ın çevirisi gerçekten FELAKET seviyesinde. Sorun yalnızca birkaç kötü tercih değil; terminoloji bilgisi, bağlam okuması ve Türkçe sentaks ciddi şekilde dağılmış durumda. Öyle ki “nuclear family” ifadesi, “çekirdek aile” yerine “nükleer aile” olarak bırakılmış; sırf bu bile çevirmenin metne yaklaşımın ne denli mekanik ve metnin bağlamından kopuk olduğunun çarpıcı bir örneği. “ötücü kuşlar, yavrularının” ifadesinin “ötücü kuşlar, civcivlerinin” diye çevrilmesi ise çevirmenin, biyolojik/zoolojik terminolojiye hâkimiyet eksikliğini açıkça gösteriyor; çünkü burada mesele yalnızca kelime değil,
Merhaba sevgili kitap kurtları bugün sizlere psikolojik roman tarzında yazılmış bir kitapla geldim
Kitap tek kişilik bir dev kadrodan oluşuyor desem yeridir. Yan karakterler var ama biz bir karakter üzerindeki duyguyu, varoluş sancısını, içsel çatışmasını okuyoruz.
Berhava; boşa gitmiş, mahvolmuş demekmiş. Kelimenin anlamını bir bütünde tamamiyle yaşıyoruz. Karakterle birlikte içsel hesaplaşmaya giriyoruz.
Hikayedeki melankolik hava beni yorsa da aslında bizleri düşünmeye sevk ediyor. Karakter üzerinden kendimizi sorguluyoruz. Tabii karakter kadar da derin düşünmeye gerek var mı, bilemiyorum.
Yazarın dilinin akıcılığı, sadeliği, kısa ve vurucu cümleleri ile kitap gel oku beni diyor. Kısa sürede bitecek ama etkisi uzun sürecek, bol bol altını çizeceğiniz satırların olduğu bir kitap.
Yazarımızın kalemine sağlık
Halil Vural
Halil Vural
Berhava...
Gencecik bir kalem..İlk kitabı.. ilklerin o tatlı heyecanı satır aralarından gülümseyen bir çocuk gibi bakıyor kimi zaman
. @halilvuralll 'ın yazdığı "berhava" kitabı elime geçince.. Bir ova hikayesi okuyacağımı düşünmüştüm.. Ama kitaba başlayınca o ovada insan denen varlığın kendi iç huzurunu hayatının anlam arayışındaki çabasını bir delikanlının dünyasına sızarak okumaya başladım.
Kahramanını dövmek istediğim kitapları seviyorum.. Berhava 'yı da yanımda olsa eni konu pataklamak, onu sarsmak ve "hadi kalk yola çık" demek isterdim.
Okuması çok keyifli.. Zaman zaman film ve kitap isimleri ile kitabı bir süre elinizden bırakıp Google bakma ihtiyacı duyuyorsunuz ki kahramanımızda sizi bunu yapmamanız için uyarıyor. Sonbaharın ayazını, rüzgarını ve kadim ovada zihnini susturmayan ve kalbi ile aklı arasındaki savaşta taraf seçmekte zorlanan bir gencin nefes alamadığını size hissettiren bir eser..
Sonunda ise gerçekten çok şaşıracağınıza emin olduğum tamamen "hadi canım" dedirten bir finalle,Yaşam ve ölüm iki hasım şimdi, iki şüpheli şahış dedirten bir bitiş sizi uğurluyacak olan güzel bir eser.. Okuru bol yolu açık olsun.. Okuyacak olanlara keyifli okumalar
Kitabın konusu belli, vermek istediği mesaj da öyle. Okurken kendime nasıl uyarlayabilirim dediğim noktalar da oldu. Ancak kitabın daha çok benim gibi öğrenci tayfadansa beyaz yaka kariyerine başlayan ya da içinde bulunan, akademik bir kariyer yapıyor olan ve bir şirket döngüsü içinde bulunarak çalışan insanlar için uygun olduğunu düşünüyorum. Bir lisans öğrencisi için pürdikkat çalışmanın önemi dışında bir şey veremedi. Tabi bu yalnızca benim için geçerli de olabilir. Kişisel gelişim yolunda okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum hala daha.
Not: Kitabın çevirisini yaparken "vakaıadiye, bilahare, muhteris, mahir, berhava" (bunlar yalnızca benim gözüme çarpanlar) gibi böyle bir kitap için beklenmeyecek Türkçe kelimeler seçilmesi beni şaşırttı.
bir çok şeyi hissedebiliyor olmamın ağırlı altında eziliyorum... bunu okurken ben ezildim sözcüklerin ve cümlelerin altında. berhava' yı okurken kendi iç dünyamı ziyarete bulunmam şaşkınlığıyla karşılaştım. kitap çok yalın ve sade, bir o kadar vurucu kısımları vardı ki düşündürtmüyor değil hani.okurken sayfalarına bakmadığın ve zamanın nasıl geçtiğini fark etmiyorsanız demek ki doğru ve güzel bir kitabı okuyorsunuz, benim için berhava da öyleydi nasıl bittiğini fark etmedim bile .yazarın ilk kitabı olmasına rağmen oldukça başarılı bir eser olduğunu düşünüyorum yeni ve farklı tarz tavsiye kitap isteyenlere tavsiyemdir İyiki okudum büyük keyif aldım.kitap tatmin etti beni.bir kaç alıntıyla bitirmek istiyorum yorumumu
gerçi ölüm deyince de insanın aklına kötü bir şey gelmemeli.her gün kalkıp aynı şeyleri yapmak, aynı insanları görmek, aynı şehrin içinde debelenmek de ölümle eş değer değil mi ? Ölü gibi yaşarken yaşadığını zannetmek...
bir şeyler eksikti, hissediyordum..neyse herkes biraz eksiktir zaten.
insan kitap okumak için durmadan ve bıkmadan bahaneler aramalı, bahaneler üretmeli bahaneler bulmalı.
ah bir dille gelseydi üzerine düşler ülkesini kurduğum bu dört duvar, belki de işte o zaman pek çok şey bambaşka olabilirdi...
bizimkisi yaşamak değil katlanmak...
Halil Karataşh vural
Halil Karataşh vural
Yazarın ilk kitabı olması sebebiyle çok beklentiyle başlamadığım bir kitap olsa da ilk 10 sayfadan sonra kullandığı anlaşılır ve akıcı dil sayesinde okumaya devam etme isteği uyandırıyor. Ama okumaya devam etme isteğimin devam etmesindeki en büyük sebep elbette ki sizlerin de daha önce hiç duymadığınıza emin olduğum olayları anlatırken kurduğu orjinal cümleler. Kesinlikle farklı ve sıradan olmayan cümleleri karşısında zaman zaman cümleyi tekrar tekrar okuduğum oldu diyebilirim. Ayrıca kitap içerisinde kitabın kahramanının dinlediği şarkıları da açıp keyifle ben de dinledim ve kahramanın okuduğu kitaplara da bir göz attım. Ayrıca sanki yazar tek bir kitap yazacakmış da bugüne kadarki yaşadığı olayların hissettirdiği duyguları kurguyu önemsemeden edebi dilini konuşturarak basit bir kurguyla anlatmış gibi bir his verdi. Yani kurgu bilerek zayıf bırakılmış da olabilir -anlatımla ön planda olmak için- diye düşünüyorum. Kurgunun zayıf olduğunu düşündürse de okuduğunuz da mutlaka size bir şey katacağını düşündüğüm bir kitap. Ama tabiki kitabın sonunda kahramanın yaşadıkların daha anlamlı bir son da beklemedim desem yalan olur.