Atatürk Beşiktaşlı 
Necati Karakaya
Atatürk ve tarih araştırmaları konusunda tanınan gazeteci, yazar, spor spikeri Dr. Necati Karakaya; Başkumandan, Türkiye Cumhuriyetini kuran Mustafa Kemal Atatürk, annesi Zübeyde Hanım ve şehit analarına ithafen bu kitabı yazmıştır.
Osmanlı - Cumhuriyet tarihi, Atatürk'ün hayatı ve Beşiktaş kulübünün kuruluşu ve kurucuları, Atatürk'ün Beşiktaşlı oluşu yazılı tarihi belge ve metinlerle anlatılmaktadır.
Kitabı okuyup, bitirdiğinizde Beşiktaş Jimnastik Kulübünün bir spor kulübünden çok daha fazla bir değer taşıdığını öğreniyorsunuz. Beşiktaş'a bütün kalbiyle gönül vermiş olanların, sevenlerin okuması gereken bir kitap....
İstanbul..Dünyanın en kadim şehirlerinde. Yüzyıllar boyu farklı uygarlıkların, farklı yaşamların sahnelendigi o büyük ve tılsımlı şehir .
26 nisan Cuma günü Beşiktaş sahilinde bir ceset bulunur .Ünlü bir emlakçının cesedi ..Komiser Demir , yardımcısı Elif ve adli tıp uzmanı Serkan olay yerinde buluşur. Maktulun yazışmalarında ünlü iş adamı Selim Kargı yla bağlantıda oldugu ortaya çıkar ve araştırma başlar. En önemli delil üzerine bir sembol işlenmiş bir pusula ve yanında ufak bir bitki .
Ekip bu cinayetle uğraşırken ertesi Cuma bu kez Kapalı çarşı da antika ve eski yazmalarla ilgilenen Nusret ölü bulunur .Ve yine aynı pusula ,farklı sembol ve çiçekle.Olay cinayet davasından çok kadim kehanetlerle ilgili kayıp bir kitabın aramasına bağlanmaya başlar .Selim Kargı ailesinin yillar öncesinde kaybolmuş bir kitapla ,lanetlerin oldugu açığa çıkar.
Katil hiç bir kanıt bırakmadan, bir hayalet gibi tam yedi cinayet işler ve hepsi Selim Kargıyla ilgisi olan kişiler. Hepsinde pusula ve farklı bir sembol ve anlamı farklı bir çiçekle. Artık bu Gölge katil şehrin kabusu olmuştur .Demir komiser eşini ve kızını ihmal ederek sadece bu davaya kendini adar .
Katili 20 sayfa kala buldum ama bağlantıyı kurmam zaman aldı.Severim böyle ters köşeli kitapları.
Adalet herkesin kendi kendine sağlaması gereken bir şey mi ? Ya da herkes kendi adaletini sağlamaya çalışırsa neler olur ?İşte böyle seri cinayetler kaçınılmaz olur galiba ..
Geçmişin üstü asla kapanmıyor yine de ,sadece bazı gercekler uygun zamanı bekliyor ortaya çıkmak için ...
Polisiye ve mitoloji severlere tavsiye ederim ,Ahmet Ümit kitapları izinde ,güzel bir kitap ..
Kitapla kalın dostlar...
Kanlı Pusula 
Rıdvan Demirkol
Kanlı Pusula Rıdvan Demirkol
Reklam
Herkese merhaba
Ömer Duran oyunculuğuyla sevdigim bir sanatçı. 90 lı yıllarda Kaygısızlar dizisinde Kultigin in adamlarından biriydi .Bu yıl içinde de çok severek takip ettigim Kral Kaybederse dizisinde Kaşif rolünde izledik onu .Kitabını görünce hemen okumak istedim .
Anılardan oluşan bir kitap .Bazen kahkahalar attım okurken, bazen takkeyi önüme alıp düşündüm bende onunla birlikte. Yalnızlık genelde ağır basıyor duygularda .Bir de Beşiktaş sevgisi .Ee bizde babadan Beşiktaşlıyız yani.Severek okudum bu satırları.
Turneye gittiğinde başına gelenler ,hele de otel maceraları öldürdü beni.Sakın Gelme Oteli kısmında hele o kadar cok güldüm ki.
Okurken karşısında oturmuş sohbet ediyor gibi hissettiriyor anlattıkları. Arada bir mesafe yok .Eski ayakkabıların rahatlığı benimde kalbimi yumuşattı sanki .Herşey için çok uğraşıyoruz bu hayatta ,belki de bu kadar sıkmamalı insan kendini .
Ferhan Şensoy sevgisi anılarıma götürdü beni .Hayatımda gördüğüm ilk ünlüydü Ferhan Şensoy.Ferhangi Şeyler i okuyup mutlu hissederken ,İstanbula gittiğim 96 senesi ,İstiklal de bir pasaja girdim kuzenimle .Orda tiyatrosu varmış Ferhan Şensoy un .Tam dışarı çıkacakken, ben de aval aval dükkanlara bakarken bir adamın karnına girdi suratım. Kafamı kaldırdım ve o adam iri yarı Ferhan .O anı hiç unutmadım. ÖMer hocam anılara götürdü beni ..
Ve son sayfadaki annesine yazdıkları..Senenin o günü olmayiversin hocam. Benim için de 2020 364 gün mesela ..
Çok döktüm içimi ya .Okuyun bence ..
Kitapla kalın dostlar ...
Hayat Neye Benzeseydi Güzel Olurdu? Ömer Duran
Hayat Neye Benzeseydi Güzel Olurdu? Ömer Duran
Kent Nasıl Okunur?·215 syf.·1000Kitap
9/10
2021 119. kitabı
KEVİN LYNCH’İN GÖSTERGEBİLİMSEL KURGUSUNDAN İSTANBUL’A VE ÖTESİNE MEKÂNSAL BİR OKUMA
Kevin Lynch’in 
The Image of the City adlı eseri, şehirleri sadece planlama nesnesi olarak gören o katı, teknik bakışın ötesine geçip bambaşka bir şey yapıyor: Kentleri, insan zihninin aynasında yeniden tanımlıyor. Lynch’in en güçlü iddiası şu: Kentler ölçülebilir niceliklerden önce, hatırlanabilir nitelikler üretir. Yani şehir dediğimiz şey haritalarla değil, insanların zihninde bıraktığı izlerle var olur. Bir kentin “iyi” ya da “kötü” oluşunu estetikten ya da mühendislikten önce okunabilirlik belirler. Kent, karmaşık olsa bile insanı yönlendirmeli; kaosun içinde bile anlamlı bir bütünlük taşımalıdır.
Lynch’in şehir deneyimini çözümlemek için kullandığı beş temel kategori de burada devreye giriyor;
• Yollar (paths) — kenti deneyimlediğimiz hat: ana akslar, sokaklar, patikalar. (Mesela Paris'in Champs-Élysées’si.)
• Sınırlar (edges) — ayıran ama aynı zamanda tanımlayan eşikler; şehri içsel ya da dışsal olarak bölen çizgiler. (Berlin Duvarı, bunun ekstrem örneği.)
• Bölgeler (districts) — kentin karakterini veren tematik alanlar; içerisine girildiğinde belli bir kimliği hissettiren bölgeler. (Tokyo’nun Shibuya’sı gibi.)
• Düğüm noktaları (nodes) — akışların kesiştiği, hareketin yoğunlaştığı odaklar. (New York’un Times Square’i.)
• Nirengiler (landmarks) — bir bakışta tanıdığımız güçlü işaret taşları. (Ayasofya.)
Bu beşli yapı, kentsel deneyimi adeta modüler bir dile dönüştüren, zihinsel bir navigasyon sistemi gibi çalışır.
Lynch’in mekânı “zihinsel haritalar” üzerinden okuması ise tam anlamıyla bir paradigma değişikliğiydi. Ona göre şehir, fiziksel öğelerden ibaret olmayıp bireyin belleğinde canlandırdığı, anlam
Kevin Lynch’in The Image of the City adlı eseri, şehirleri sadece planlama nesnesi olarak gören o katı, teknik bakışın ötesine geçip bambaşka bir şey yapıyor: Kentleri, insan zihninin aynasında yeniden tanımlıyor. Lynch’in en güçlü iddiası şu: Kentler ölçülebilir niceliklerden önce, hatırlanabilir nitelikler üretir. Yani şehir dediğimiz şey haritalarla değil, insanların zihninde bıraktığı izlerle var olur. Bir kentin “iyi” ya da “kötü” oluşunu estetikten ya da mühendislikten önce okunabilirlik belirler. Kent, karmaşık olsa bile insanı yönlendirmeli; kaosun içinde bile anlamlı bir bütünlük taşımalıdır.
Lynch’in şehir deneyimini çözümlemek için kullandığı beş temel kategori de burada devreye giriyor;
• Yollar (paths) — kenti deneyimlediğimiz hat: ana akslar, sokaklar, patikalar. (Mesela Paris'in Champs-Élysées’si.)
• Sınırlar (edges) — ayıran ama aynı zamanda tanımlayan eşikler; şehri içsel ya da dışsal olarak bölen çizgiler. (Berlin Duvarı, bunun ekstrem örneği.)
• Bölgeler (districts) — kentin karakterini veren tematik alanlar; içerisine girildiğinde belli bir kimliği hissettiren bölgeler. (Tokyo’nun Shibuya’sı gibi.)
• Düğüm noktaları (nodes) — akışların kesiştiği, hareketin yoğunlaştığı odaklar. (New York’un Times Square’i.)
• Nirengiler (landmarks) — bir bakışta tanıdığımız güçlü işaret taşları. (Ayasofya.)
Bu beşli yapı, kentsel deneyimi adeta modüler bir dile dönüştüren, zihinsel bir navigasyon sistemi gibi çalışır.
Lynch’in mekânı “zihinsel haritalar” üzerinden okuması ise tam anlamıyla bir paradigma değişikliğiydi. Ona göre şehir, fiziksel öğelerden ibaret olmayıp bireyin belleğinde canlandırdığı, anlamEbedi Aşkın ve Ölümün Sırrı·208 syf.·Aşk’ın Hâlleri
9/10
2025 95. kitabı
Bu kitabın ( 
Sır: Aşıklar Ölmez ) yazılışındaki esas gaye nedir diye sorarsan... O, fani dünyaya dalıp da asıl yurdunu unutanlara, "Ölüm, bir yok oluş değil, bir hayat elbisesini sırtından çıkarıp asıl varoluşa kavuşmaktır" sırrını vermeyi hedefler. O yaşlı adamı (Yahya Efendi'yi) okudukça içime bir korku düştü ama bu ölmek korkusu değil, Allah'a mahcup olarak ölmek korkusuydu. Ölüme hazır olamamak... İşte yeni bakış açım budur; korku, mahcubiyete dönüştü.
Hikaye, Kanuni Sultan Süleyman'ın süt kardeşi, İstanbul'un dört manevi muhafızından biri addedilen Yahya Efendi'nin hayatında ve sohbetlerinde geçiyor. 16. yüzyıl İstanbul'u, denizin gümüş rengi parladığı Beşiktaş sırtları, derin bir nefes alıp başını gökyüzüne çevirdiğin her yer, kitabın mekanıdır.
En çarpıcı sahnesi mi? Yahya Efendi'nin Kanuni'yi dahi uyarmaktan çekinmediği o anlar ve şu cümlesi: "Ölüm ansızın gelmez, insan beklemeyi unutur." İşte bu cümle, ölüme olan bütün bakışımı değiştirdi.
Yazar 
Fatih Duman 'ın anlatım dili, öyle ağır, öyle karmaşık değil; tam tersine, akıcı ve şiirsel bir sadeliğe sahip. Sanki bir dervişin içten ve samimi sohbetini dinler gibi hissediyorsun. Betimlemeler düşündürücü, lafı uzatmadan kalbe dokunuyor.
Bu kitap seher vaktinde, yani dünyanın gürültüsünün dindiği, gönlün sessizliğe erdiği anlarda okunur. Ya da sonbahar ve kış mevsimlerinin o tefekkür kokan vakitlerinde...
En güzel eşlikçi ise, nefs-i emmareyi terbiye eden, damağı yormayan sade bir su ya da nefesi yumuşatan, dumanı ile ruhu dinlendiren bir bardak taze dem çaydır.
Hangi makâm ile okunur? Elbette ki klasik Türk müziğinin o derin, o içli tasavvuf makamlarıyla. Bir neva makamı, bir hicaz makamı... Hele bir de ney sesi eşlik ederse... İşte o vakit, ruhun huzur bulur.
Bu kitap, sadece
Sır: Aşıklar Ölmez ) yazılışındaki esas gaye nedir diye sorarsan... O, fani dünyaya dalıp da asıl yurdunu unutanlara, "Ölüm, bir yok oluş değil, bir hayat elbisesini sırtından çıkarıp asıl varoluşa kavuşmaktır" sırrını vermeyi hedefler. O yaşlı adamı (Yahya Efendi'yi) okudukça içime bir korku düştü ama bu ölmek korkusu değil, Allah'a mahcup olarak ölmek korkusuydu. Ölüme hazır olamamak... İşte yeni bakış açım budur; korku, mahcubiyete dönüştü.
Hikaye, Kanuni Sultan Süleyman'ın süt kardeşi, İstanbul'un dört manevi muhafızından biri addedilen Yahya Efendi'nin hayatında ve sohbetlerinde geçiyor. 16. yüzyıl İstanbul'u, denizin gümüş rengi parladığı Beşiktaş sırtları, derin bir nefes alıp başını gökyüzüne çevirdiğin her yer, kitabın mekanıdır.
En çarpıcı sahnesi mi? Yahya Efendi'nin Kanuni'yi dahi uyarmaktan çekinmediği o anlar ve şu cümlesi: "Ölüm ansızın gelmez, insan beklemeyi unutur." İşte bu cümle, ölüme olan bütün bakışımı değiştirdi.
Yazar Fatih Duman 'ın anlatım dili, öyle ağır, öyle karmaşık değil; tam tersine, akıcı ve şiirsel bir sadeliğe sahip. Sanki bir dervişin içten ve samimi sohbetini dinler gibi hissediyorsun. Betimlemeler düşündürücü, lafı uzatmadan kalbe dokunuyor.
Bu kitap seher vaktinde, yani dünyanın gürültüsünün dindiği, gönlün sessizliğe erdiği anlarda okunur. Ya da sonbahar ve kış mevsimlerinin o tefekkür kokan vakitlerinde...
En güzel eşlikçi ise, nefs-i emmareyi terbiye eden, damağı yormayan sade bir su ya da nefesi yumuşatan, dumanı ile ruhu dinlendiren bir bardak taze dem çaydır.
Hangi makâm ile okunur? Elbette ki klasik Türk müziğinin o derin, o içli tasavvuf makamlarıyla. Bir neva makamı, bir hicaz makamı... Hele bir de ney sesi eşlik ederse... İşte o vakit, ruhun huzur bulur.
Bu kitap, sadeceAnın içindeki futbol1000Kitap
O kadar uzun zamandır elimde durdu ki yavaş yavaş okudum niyeyse. Bu kitabın sıkıcı olmasından falan kaynaklı değil tamamen hayatımın farklı bir evresinde olmamdan kaynaklı.
Neyse kitap bence güzel bir konuya değiniyor açıkçası beni kitaba çeken şey de bir Beşiktaş taraftarı olarak futbola felsefik nasıl bakılır ki sorusunun cevabını bulmaktı. Buldun mu derseniz yarı yarıya okuması keyifli bir kitap bu tarz futbol felsefesi kitabı var mıdır bilmem ama okurken hiç yan yana göremeyecekmişiz gibi duran futbol, felsefe, gol, Heidegger, taraftar, Gademer vs. Bunları yan yana görmek ve felsefenin futbol bakış açısında yorumlanması güzel olmuş.
Anlayacağınız farklı bir okuma deneyimi oldu benim için.
Okumak isteyenlere tavsiye ederim ama konuya ilgisi olan okusa daha anlaşılır olur kitap.
Keyifli okumalar efenimmm :) 
Futbol Düşünürken Aslında Ne Düşünürüz?
Futbol Düşünürken Aslında Ne Düşünürüz?Reklam
Reklam