Bizim de halletmemiz gereken çok acı vardı. Bu yüzden bizim de ıstırabı tamamıyla yüzleşmemiz, zayıflık ve kaçamak gözyaşı anlarını asgaride tutmamız gerekiyordu fakat Gözyaşlarımızdan utanmamızın gereği yoktu; çünkü gözyaşları insanın cesaretlerden en büyüğü olan acı çekme cesaretine sahip olduğunun kanıtıdır.
Bir yüz ifadesiyle karşılık verirken o anda neler hissettiğimi nasıl dile getirebilirim? Dışı eski ama içi yeni bir adam olarak ben, o yüzleri hâlâ görüyor ve tanıyorken içinde insanı delirten bir müzik çalıyordu ki bu coşkun karmaşının ortasında bir şeyleri haykırmamak için kendimi zor tutuyordum.