Betül Sertkaya
@bethsarchive
Psikoterapi'nin henüz bilim olarak kullanılmadığı zamanların, 1880'li yılların, ünlü filozof Nietzsche ile ünlü psikiyatrist Josef Breuer'unu bir araya getiren ve son yüzyılımızın ünlü psikiyatristi Irvin D. Yalom'un kalemiyle karşı karşıyayız. Hepimiz tarihte yaşanan olayların özellikle magazinsel kısımlarına pek bir ilgi duyarız. Bu kitapta da kurgu ve gerçekliği bir arada görüyoruz.
Gerçekte Breuer ile Niezsche aynı zamanlarda yaşamışlardır ama hiç karşılaşmamışlardır. Bu kitapta da mükemmel bir kurguyla Sigmund Freud' un hocası Breuer' un mutsuzluğunu ve Nietzsche' in ümitsizliğini psikoterapinin doğumu olarak adlandırabileceğimiz bir şekilde konuşma terapisi olarak okuyoruz. Nietzsche' yi tutkuyla sarsan Lou Salome, Breuer' un Freud ile Histeri Üzerine Çalışmalar kitabını yazmaya iten Anna O. vakası, baca temizleme, rüya analizi, hipnoz...
Kitabın son kısmında Irvin D. Yalom Yazarın Notu başlıklı bölümde hangi kaynaklardan yaralanarak, hangi olayların gerçek olduğunu güzel bir dille açıklamıştır.
Kitap o kadar sürükleyici ki ilk okuyuşumda ne ara bu sayfaya kadar gelebildim dedim kendime. Yalom'un kaleminin akıcılığı yadsınamayacak bir gerçek olmalı. Yaşam, ölüm, özgürlük ve seçimler... Okurken sizi düşüncelere itip ve meraklandıracak olan bu kitabı okumanızı öneririm. Sevgiyle :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İhtiyaç için çocuk dünyaya getirmek yanlış bir şey, yalnızlığını hafifletmek için çocuğu kullanmak yanlış, insanın kendisine benzer bir kopya çıkarmayı kendine amaç edinmesi yanlış. Tohumlarını geleceğe doğru kusarak ölümsüzlüğü araması da yanlış, sanki spermler bilincini taşırmış gibi.
Böyle Buyurdu ZerdüştFelsefe
“Ben bu kulaklara göre ağız değilim.” diyerek aslında kendisini 20. yy’da yaşayacak kuşakların anlayacağı kehanetinde bulunan Nietzsche, içinde bulunduğu yüzyıl yerine gelecek yüzyılın insanının sözcülüğünü yapmıştır. Üstinsan düşüncesiyle filolog, filozof Nietzsche kendisine peygamber olan Zerdüşt’ün ismini vermiş ve bunu da şöyle açıklamıştır: “Bu şerefi ben bir Farsa vermeyi mecbur oldum. Çünkü tarihi en önce bütün ve büyük olarak düşünen Farslardır.” Bu kitabında Zerdüşt 30 yaşında yurdunu ve yurdunun gölünü terk edip dağlara çıktı. Orada ruhunun ve yalnızlığının zevkini tattı ve 10 yıl bıkmadı bundan. Ama en sonunda gönlünde bir değişme oldu. Bir sabah, tan ağarırken kalktı, güneşin karşısında durdu ve ona şöyle dedi: ”Ey ulu yıldız! Aydınlattıkların olmasaydı, nerede kalırdı senin mutluluğun! On yıldır yükselir durursun mağaramın üstüne; eğer ben, kartalım ve yılanım olmasaydık, ışığından da, bu yoldan da bıkardın. Ama biz seni her sabah bekledik, ışığının fazlasını aldık ve kutsadık seni bunun için. Bak! Pek fazla bal toplamış arı gibi bilgeliğimden bıktım; onu almak için uzanmış eller gerek bana.
Okumaktan büyük zevk aldığım bu kitabı kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum. Felsefeyi sevmiyor iseniz size ağır gelebilir. Keyifli okumalar dilerim :)
