Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşandığından emin olamıyordu.
Reklam
Sarah içinden "Aptal" diye geçirdi. Hasta olan o değildi. Asıl hasta olan ve tedavi edilmesi gereken toplumdu. Toplum zayıfları korumak, yanlarında olmak yerine tıpkı yaşlı filleri bir başlarına ölüme terk eden fil sürülen gibi onlara arkasını dönüyordu.
Kızını uyarabilmeyi; ona, "Kendini koru, zırhla kapla, hayat zor, dünya acımasız... Seni yaralamalarına, yıpratmalarına izin verme; sen de onlar gibi umursamaz ve sarsılmaz ol," diyebilmeyi çok isterdi.
Bir yarayı iyileştiren, her şeyden önce orada bir yara olduğunu kabullenmekti.
Bu şehre gelmeden evvel yaşadıklarımı unutmak istiyor, dünden kurtulamayışımın cezasını bugüne kesiyordum.
Reklam