"Bütün hislerden ve düşüncelerden daha kuvvetli olan ve insanı hayatında ancak birkaç defa idaresi altına alan tabii ve hakim bir duygu şimdi ikisini de avucunun içine almıştı."
Kardeşimin Hikayesi
Bitirir bitirmez hemen düşüncelerimi yazacağım.
Öncelikle kitabın kapağını kapattığımda "Nasıl yaa ?" dedim.
Böyle kitaplara ayri bir hayranlığım var.
Kitap başından itibaren merak duygusu eşliğinde ilerliyor. Ve son 20 sayfada bu merak heyecana , şaşkınlığa hatta belki korkuya dönüşüyor.
Çok beğendim. Gerçekten kurgusu ,karakterleri, karakterlerin duyguları,polisiye kısımları her bakımdan çok iyi. Kesinlike okumalısınız
"İnsanın en büyük yanılgısı bu: kendisini merkezde sanması. Öyle bir merkez ki bu ,tüm canlılar ve evren sanki insan denen bu memelinin etrafında dönüyormuş gibi. Oysa merkez diye bir şey yok. Herkesin rollerinin sürekli değiştiği devasa bir tiyatro sahnesinden başka bir şey değil bu gezegen.
Yeni rolüne ne kadar hızlı adapte olursan o kadar çok hayatta kalacağın bir oyun sadece."