acının sürekli yanan kuvvetli bir kara lamba gibi içimi karartmaya devam ettiğini hissediyordum. Onu birazcık daha az düşünebilmeyi, zamanla onu unutabil-meyi başardığıma inanabilmeyi ne de çok isterdim!
Elbet sen varsın gecede
tanımadığım sen ve ne tuhaf tanıdığım hem de.
Sen ki düşlerimde oluyorsun görünmeden kendini var ediyorsun böyle,
Sen ki ele geçirilmiyorsun gerçekte de düşte de...