Buen Caminooo:)
Şükürler olsun bitti. Sanki o uzun yolu bizzat ben yürümüş ve bitirmişim gibi yorgun, mutlu ve umutluyum. Yazar Nero, sonunu bu kadar “anlamlı” ve “güsel” bağlamasaydı, kitap çok sıkıcı amaan okumayın derdim. (Ne haddime okursanız okuyun bennem:) wqjfjf) Baş roldeki karakterimiz Çiğdem, arkadaşı Ogo ile beraber, Porto’dan İspanya’ya yani Camino’ya yürümeye karar verir. Amaçları tabiki dünyanın sonu diye anılan meşhur Finisterra’ya ulaşmaktır. Aslında orası insanlar için bi çeşit kişisel gelişim yoludur ya da Nirvana’ya ulaşmak gibi bir şeydir:) Yol, onları eğitir. Her telden insanla karşılaşırlar. Bu yola çıkanların her birinin farklı sebepleri vardır; kimi hacı olmak ister, kimi aşk acısını unutmak ister, kimi arkadaşına eşlik için oradadır, kiminin gidecek yeri yoktur vs vs. Derken baş rolümüz Ç. nin ise bu yolda çok manidar ve enteresan bi sebebi vardır. Ona ulaşacak mı ulaşmayacak mı orasını diyemiyorum fekattt aptalca şeyler de olmadı değil kitapta. Ayyy bi ara bi konu netflixe dönücek sandım, bi dokandı geçti, ayyyyy öhömmmm neyse ama sonuuuuu böle üzümlü kek gibi yapıyor okuyucuyu:) nasıl bağrına basıyor anlatamammm, senin okuman ve bunu hissetmen gerekk 1K okuyucusu:) benden bu Kader:) oku ve sen de güzel duygularla kitaptan ayrılamaaa:))) ama elbet veda ediciğizzz her kipata:) hoşça kalll ev.. hoşça kal sevgili Flanöz ve Flaneur’lar.. hoşça kal asabi kurabiyem.. hoşça kal herkes..
Ve buen Camino dostlar:)
Ayyyyy, karakterimizin tabiri caizse çenesi düşmüş. Durmadan bir şeyler anlatıyor. Üstelik bunu öyle bir şekilde yapıyor ki, seçtiği kelimeler ve anlattığı olaylar adeta dans eder gibi birbirlerinin ayağına dolanmadan, tam bir ahenk içinde yerlerini buluyor. Bu dans da yavaş değil bu arada. Oldukça hızlı ve kesintisiz sürüyor. Çünkü yazar, yüz altı sayfa boyunca nokta kullanmıyor. Son noktayı ancak kitabın sonunda koyuyor. Bu yönüyle bana biricik Jose Saramago’yu anımsattı. O da benzer şekilde noktalama işaretlerini alışılmışın dışında kullanırdı. Okurken, “Acaba Saramago, Hrabal’ın bu kitabını okudu mu?” diye düşünmeden edemedim. Sonuçta bu kitap 1964’te yayımlanmış.Neyse.
“Yetişkinler ve İleri Düzeyde Öğrenciler İçin Dans Dersleri (Dancing Lessons for the Advanced in Age)” kitabının konusunu özetlemek pek kolay değil. Arka kapakta da yazdığı gibi bir maceraperest var ve kilise bahçesinde bacaklarını uzatıp güneşlenen kızlara önceki gece gördüğü rüyayı anlatıyor kitap boyunca. İlk bakışta sanki hiçbir şey anlatmıyormuş gibi görünüyor geveze karakterimiz. Ama aslında dönemin politik atmosferine, insanlarına ve toplumsal yapısına ince eleştiriler yöneltiyor hızlı geçen cümleler arasında. Tam bi karnavaleks roman örneği.
Ben hem kitabı hem palavracı anlatıcı hem de Çek yazar Bohumil Hrabal’ı pek sevdim. Okurken yer yer kahkaha attığım anlar da oldu. Onun “Sıkı Kontrol Edilen Trenler” ve uzun süredir basımı olmayan “Gürültülü Yalnızlık” kitapları uzun zamandır listemdeydi. Şimdi onları okumak için daha da meraklandım.
@_sayfayolcusu_
Yetişkinler Ve İleri Düzeyde Öğrenciler İçin Dans DersleriBohumil Hrabal · Notos Kitap · 202225 okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mekan tasviri
Evet şaka değil 8 ay olmuş, 8 aydır yeni bitti Artık parçam olmuştu kendisi çok şükür diyelim🫨 Mekan tasviri olayı beni dövdü dövdü duvara fırlattı. 8 ayda okumamın tek sebebi budur. Ama araştırdık ki kitabın amacı notre dame klisesine dikkat çekmekmiş, o zaman bi yıkım yapılacakmış, bunu durdurmak için güzel mimarisini anlatmış sürekli, neyse oraları biraz atladım, ayrıca mimariye hiç ilgim olmadığını anladım, aydınlandımmm ... Teşekkürler efendimm şöyle röveşans hareketi de yapayım ne kadar etkilendiğimi görün hadi byyyy
Bana bu eziyeti çektiren 
Ayşen Buse Baykan'a sevglerle :*
Ayşen Buse Baykan'a sevglerle :*Fikri Beyyy!!
Ona herkes ama herkes Fikri Bey derdi.
Ne de olsa o bir patron, genel müdür ve yönetim kurulu başkanıydı.
Kendi krallığında mutlu mesut yaşarken bir gün şaka gibi bir telefon
geldi. Ortaokula geri dönmesi gerekiyordu! Meğer bir karışıklık olmuş ve ortaokuldan hiç mezun olmamıştı. Gidip derslerini tamamlamazsa tüm diplomaları geçersiz sayılacaktı. Yok artık daha nelerdi!
Okula dönmemek için elinden geleni yaptı.
Önce sorunu parayla çözmeyi denedi ama kabul edilmedi. Sonra karnı ağrıdığı için rapor almaya çalıştı, kimse vermedi. Okuldan kaçmaya kalkıştı ama başarısız oldu. Sonunda durumu kabullendi.
Bir ortaokul, insanın hayatını ne kadar değiştirebilir?
Bunu Fikri Bey'e sormak lazım. Yani 119 Fikri'ye..
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"TURING KAPANI"
//ALINTILAR
#Mucizeler kopyalanmaz...
#Mucizeler sadece bir kez yaşanır ve sonsuza dek benzersiz bir iz bırakır...
#İnsan olmanın sırrı, bir kez yaşanan, tekrarlanamayan,kopyalanamayan duygularda saklı...
#İnsan olmanın en büyük sırrı, yıldızların içinde saklı olan bu eşsiz duyguları taşımaktır...
#Duygular mucizedir...
# Duyguların gerçek özünü yakalamak imkânsızdır. Tıpkı altın gibi...
#Her adımda bir çıkış şansı ararken ne yöne giderseniz gidin, sonsuz bir döngüde aynı noktaya varırsınız...
#Duygular, insanların
İçindeki altındır...
#Karşılaştığım en büyük gerçek, kurtulması imkansız kapan, duyguların kopyalanamazlığıydı...
#Gerçekler mucizelerden farklı mı?
#İnsanlar, ölümleriyle ne kadar huzur buluyor? Ben bulacak mıyım?
#Dün ve bugün, geçmiş ve gelecek, hayat ve mezarlığın her köşesine sinmiş ölüm...
#Güneş'in gerçekten doğmadığı o sürreal dünyada bir başına çaresiz ayçiçekleri...
#Kim olduğumu bilmemin ne önemi var? Nereden geliyorum ya da nereye gidiyorum...
#Ego, acı çekmenin temel nedenidir...
#Olamadığım tek bir şey var ve bir gün olmayacağımın da bir garantisi yok...
#Fedakarlık yapmak zordu ama zorunluydu...
#Etrafındaki onca süse rağmen çirkin bir karanlığın içinde kalmışlardı...
#Ölüm... Ölüm nedir, öğrenmek isterim...
#Ay ışığı, vurduğu her zeminde farklı parıldar...
#Anılarına gömdüğü mutluluğunun sıcaklığına tutunup kalmak istediyse de sıcaklık giderek azaldı, azaldı ve tüm sesleri ile yok olup gitti...
#Zaman, umutlarını çalan görünmez bir hırsız gibiydi...
#Zaman, parçalara bölünmüş umut havuzunun çatlaklarından hızla sızıyordu...
#Bu kadar acı veren şey, özlenir mi?
İstenir mi?
#İnsanlar için duygular, bir yerde birer yük mü?
Heyyyy! Burada “BEN” demek yasak!!!1000Kitap
Ayn Rand’ın Ben (Anthem) kitabı, “ben” demenin bile yasak olduğu, herkesin sadece “biz” olarak yaşadığı oldukça karanlık bir distopyayı anlatıyor. Başta çok kısa ve sade gibi görünse de aslında insanın özgürlüğü, birey olma hakkı ve kendi yolunu çizmesi üzerine düşündüren güçlü bir hikâye. Eşitlik 7-2521’in sorgulamaya başlaması ve kendini keşfetme süreci beni gerçekten etkiledi. Özellikle bireyselliğin bastırıldığı bir dünyada “ben” kelimesinin bile büyük bir devrim gibi anlatılması kitabı çok çarpıcı kılıyor. Kısa sürede okunabilen ama uzun süre akılda kalan, mesajı güçlü bir eser!
Ayn Rand felsefesine giriş için bu eserden başlanabilir.