‘
Eskiden hep giderken olsam derdim
Bilmediğim oraları özlerdim
Nedir dönerken,nedir akşam
Bilmezdim,bilmeden gülerdim.
Başka,hep başka bir yerde olsam
O gelir beni bulur derdim.
İçinde neler olup olmadığını düşünmeden,
Evlerin,evlerin arasından geçip giderdim.’
“ Piyano çalmayı çok isterdim, şimdi piyanoya oturur, kelimelerle ifade etmekte güçlük çektiğim bütün duygularımı, acılarımı tuşlara dökerdim. Bazen şiddetli, bazen yavaş basardım onlara. Kim bilir ne ince ayrıntıları vardır o dokunuşların? Kelimeleri, daha önce, öyle kötü yerlerde kullanmış oluyoruz ki kirletir diye korkuyoruz duygularımıza dokunursa. Seslerin başka türlü bir dokunulmazlığı var.”