Dünyaya geldiğimde tek bildiğim
Sevmek, gülmek ve ışığımla parlamaktı.
Büyüdükçe insanlar bana gülmeyi bırakmamı söyledi.
"İlerlemek istiyorsan hayatı ciddiye al,"dediler.
Ben de gülmeyi bıraktım.
"Kalbin kırılmasın istiyorsan, kimi sevdiğine dikkat et,"dediler.
Ben de sevmeyi bıraktım.
"Bu kadar parlak olursan çok dikkat çekersin,"dediler.
Ben de ışığımı yaymayı bıraktım.
Gittikçe küçüldüm.
Sararıp soldum.
Ve öldüm.
Öldükten sonra öğrendim ki
Hayatta en önemli şey
Sevmek, gülmek ve ışıl ışıl parlamak!
Allah der ki;
Kimi benden çok seversen onu senden alırım.
Ve ekler;
Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım.
Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur,
Sabır taşar,
Canından saydığın yar bile bir gün el olur.
Aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür.
Düşman kalkar dostun olur.
Öyle garip bir dünya,
Olmaz dediğin ne varsa olur.
Düşmem dersin düşersin.
Şaşmam dersin şaşarsın.
En garibi de budur ya;
Öldüm der durur yine de yaşarsın…
Mevlana Celaleddin Rumi
Fazla söze gerek bırakmamış Mevlana: Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım………