Uzun zamandır kendime rastlayamadığımı ve kendimi çok özlediğimi fark ediyorum. Belki de fark ettiriliyorum.Son günlerde hayat, içinden çıkamadığım bir kördüğüme dönüştü sanki. Avcumun içinde, çözeceğim yanılgısıyla bir o yana bir bu yana çekiştiriyorken büyük bir hüzünle daha da karışmış vaziyette buluyorum. Oysa bu çırpınışlar bir cevap almalıydı.Zihnimde dönenler dilime inemiyor. İnse de pek bir manâ bulacaklar hissi gelmiyor içime. Sanırım çırpınışlar arasında geçiyor günler. Samiha Ayverdi'nin dediği gibi sanırım: "Çare, çaresizliktedir."