Beyzanur Yıldırım
@beyzanuryildirim
Şu anda okuduğu kitap
Hayran kala kala okuyup tek solukta bitirdiğim o muhteşem kitap Celile…
Paşa kızı, paşa torunu, paşa gelini Celile. Eğitimini Paris ve Roma’da tamamlayan,dönemin en iyi hocalarından ders alan, en büyük tutkularından biri resim yapmak olan, Osmanlı’nın ilk kadın nü ressamı Celile. Nazım Hikmet Ran’ın annesi, Yahya Kemal Beyatlı’nın sevgilisi Celile. Aşkı için elinden gelen her şeyi yapan, oğlu için herkesi tek tek karşısına alan, korku nedir bilmeyen ela gözlü pars Celile.
Kendimi uzun zamandır ilk defa edebiyata tam anlamıyla doymuş hissediyorum. Celile Hanımın edebiyatla,sanatla, aşkla, tutkuyla, hayal kırıklığıyla dolu dolu geçirdiği ömrünü okudukça ben heyecanlandım. Heyecanlandıkca yaptıklarına hayran kaldım. Canından çok sevdiği Nazım’ını yirmi sekiz yıllık hapis cezasının on ikinci yılında açlık grevindeyken kurtardı. Oğlunu hapisten kurtarmak için başlattıgı imza kampanyasına dönemin en ünlü isimleri katıldı. Padişah hafiyeleriyle, Balkan çetecileriye karşı karşıya kaldı. Korkmadı. Hepsinin üstesinden geldi Celile. Hayatının en büyük hayal kırıklığını belki de onun aşkını taşıyabilecek büyüklükte bir yüreğe sahip olamayıp, kendisini yarı yolda bırakan Yahya Kemal yaşattı ona. (Yahya Kemal sana pek bir şey söylemek istememekle birlikte erkeklerin özeti olduğunu düşünüyorum.) Yine de yılmadı ela gözlü pars.
Hayatına kaldığı yerden daha güçlü bir şekilde devam etti
Yetmiş altı yıllık ömrüne neler sığdırmadi ki?
Son olarak Osman Balcıgil’ın muhteşem bir kalemi var. Kitabı okumadım resmen yaşadım. Yazarın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum
Herkese merhaba
Bugün size tek solukta okuyup bitirdiğim Hemhâl’den bahsedeceğim.
Öncelikle kitabı tek seferde okuyup bitirmemde yazarın üslubunun çok önemli bir etkisi var. Okuduğum en akıcı kitaplardan biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
ikinci olarak ise daha ilk sayfadan beni içine çekmeyi başaran kitabın konusuHer bi sayfayı sürekli artan bir merakla çevirdim. Hatta kitabı öylesine bi heyecanla okudum ki bittiğine resmen üzüldüm.
Yağız’ın hikayesi beni çok etkiledi. Karakteriyle de kendine hayran bıraktı. Yaşadığı en kötü olayda bile doğrularından vazgeçmeyişi, hedeflerine giden yolda kendinden emin duruşu, ailesiyle kurduğu ve aslında kendine bile tam olarak itiraf edemediği o derin ve hassas bağ… Çevresiyle, ailesiyle ve en önemlisi kendisi ile verdiği savaşa rağmen benliğinden vazgeçmeyişi. Zor bir hayat ama sağlam bir karakter.
Yağız benim için unutulmayacak kitap karakterleri arasında çoktan yerini aldı bile
Hakan Günday ile tanışma kitabımAdını sıkça duyduğum, kitaplarını okumak için sabırsızlandığım ama aynı zamanda çekindiğim bir yazardı. En sonunda bende Hakan Günday’ın sert ve kendine has kalemi ile tanıştım.
Bazı kitaplar bizlere hayal dünyasının kapılarını sonuna kadar açar. Bu kitapları okuduğumuzda her şey toz pembedir, güzeldir ve bir yanları hep sahtedir.Bazı kitaplar ise tam tersine hayatın tüm gerçeklerini her sayfasında yüzümüze tokat gibi çarpar ve okunduktan sonra hatırlanmamak üzere kitaplığa kaldırılmaz. Okunduktan sonra yıllar geçsede bir yanıyla hep hayatımıza dokunur.İşte hayatımıza etki eden, okurken hiç unutulmamak üzere kafamızın bir köşesine yerleşen kitaplar bunlardır. Hakan Günday’ın kitabı da tam olarak bu kitaplardan.
Az, Derda ve Derdâ’nın romanı, acının şiddetin ve gerçekliğin romanı. Henüz 11 yaşında birbirlerinden habersiz hatta dünyadan habersiz iki masum çocuğu buluşturan mezarlık, onları 40 yıl sonrada buluşturacak. Birbirlerinden ayrı geçirdikleri 40 yıl aslında onları birbirlerine hazırlayacak. Derda ve Derdâ’nın acıyla,şiddetle yoğrulan hayatlarının kapıları ise 40 yıl sonra birbirlerine açılacak.
Dünya edebiyatından adını sıkça duyduğumuz Alexandra Dumas’ın kendisiyle aynı ismi taşıyan oğlu Alexandra Dumas Fils’in romanı.
Okurken duygudan duyguya geçiş yapabileceğiniz, imkansızlıklarla dolu bir aşk klasiği️
Ayrıca ben kitapların da mevsimi olduğuna inananlardanım ️ ve Kamelyalı Kadın tam bir kasım kitabı
“İstediğine erişmek için ne yollara sapmaz, ne nedenler bulmaz ki şu gönül.”
“Ne yazık! Uzun zaman mutlu olamayacağımızı anlamışcasına, mutlu olmakta acele ediyorduk.”
Kitabımızın başkarakteri Zehra bir okulda öğretmenlik yapmaktadır. Mesleğini o kadar başarılı bir şekilde yerine getirir ki genç yaşına rağmen baş muallim seçilir. Sadece öğrencileri tarafından değil öğretmenlik yaptığı ilçedeki halk tarafından da çok sevilir ve benimsenir. Fakat Zehra’nın tek bir kötü özelliği vardır. Acıma ve merhamet gibi duygulara sahip değildir. Oldukça katı bir kişiliğe sahiptir. Zor durumda kalan öğrencilerine bile okulun kurallarını çiğnedikleri takdirde asla anlayış göstermez. Hayatının hiçbir alanında duygusal davranmaz. Zehra’nın böylesine katı bir kişiliğe sahip olmasındaki sebep ise geçirdiği çocukluktur. Zehra daha küçücük bir çocukken babasının annesi, anneannesi ve ablasına yaptıgı eziyetlere şahit olarak büyümüştür. Babası ile geçirebildiği 6-7 sene boyunca ondan korkarak ve baba sevgisini birgün bile tatmadan genç bir kız olmuştur ve günlerden birgün Zehra İstanbuldan bir mektup alır. Babasının ölüm döşeğinde olduğunu ve hemen İstanbul’a gitmesi gerektiğini bildiren bir mektup. Tahmin edeceğiniz gibi Zehra ilk önce gitmeyi asla düşünmez. Fakat sonradan karar değiştirir ve İstanbul’a babasını son bir defa görmeye gider. İstanbul’a vardığında babası ölmüştür ve arkasında sadece bir anı defteri bırakmıştır. Zehra tüm gece boyunca bu defteri okur ve hayatı boyunca bildiği gerçeklerin koca bir yalan olduğunu öğrenir. Okuluna döndüğünde ise artık acıma ve merhamet duygusuna sahip bir öğretmen olarak hayatına devam eder
