Leonardo da Vinci’nin “Bir şeyi anlayana dek hiçbir şeyi sevemeyiz ya da hiçbir şeyden nefret edemeyiz” ifadesinden, aynı anda daha çok yanlış ve anlamlı bir ifade bilmiyorum.
“Ağlamak uğradığımız felâketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o iktidarın da yok olduğu zamanlar ki onun yerine geçen etkili bir sessizlik, en şiddetli üzüntü gözyaşlarından daha yakıcıdır. “