Çalgıcılara verecek para bulamayınca çantasındaki ağrı kesicileri vermek iyi insanlara özgü bir alamet.Güzel bir şeye şahit olduğunda ona mukabele etmek,edemediğin anda içten bir mahcubiyet yaşamak.Sevdim bunu.Temiz buldum.Saf,düzgün ve temiz.
“Bir kadın var.Tek başına kalakalmış.Bir gecenin içine hapsolmuş gibi.Bir yerde sıkışmış.Sanki dünya daralmış da küçük bir oda kadar kalmış.Bir kapı var ama nereye açıldığı meçhul.Açılıp açılmayacağı da öyle.Güvenilmez bir kapı.Bir çıkış ihtimalinden ziyade kaybolma endişesi uyandırıyor.Kadının yüzü pencereye dönük.Küçük bir pencere.Tek umut.Kırmızı bir ışık sızıyor o küçük pencereden .Kan mı,güneş kızılı mı belli değil.Her şeye bir belirsizlik sinmiş.Kadının korkusu bu yüzden.Korku değil de güvensizlik.Aslında güçlü görünüyor.Zayıf düşmüş bir hali yok.Aslında belli belirsiz,etrafında birileri var.Ama nasıl söylemeli?Tam değiller.Bir şeyleri eksik.Hepsi yarım yarım.Kırık eşyalar gibi.