bu kâinattaki görünen bütün güzellikler öyle bir güzelden geliyor ki; bu mütemadiyen değişen ve tazelenen kâinat, bütün mevcûdâtiyle âyinedarlık dilleriyle, o güzelin cemâlini tavsif ve târif eder
insanı asıl üzen veya sevindiren, ona lezzet veya acı veren şey, yaptığı kıyaslardır. her güzel, daha güzeline nazar edildiği zaman çirkin, her mutluluk daha büyüğüyle kıyaslandığı zaman mutsuzluk olur.
bir şeyi itiraf et
kimi görsen ona,
“beni sev” diyorsun.
neden gözlerinde dolunay olan kişi
sen kendin olmuyorsun ?
bu, o tatlı ay diliyle
dünyadaki diğer her gözün
her zaman duymak için
can attıpı şeyi söylemektir.