Yazabilseydim bile gözlerinin güzelliğini
Ve saysaydım dizelerimde bütün zarifliklerini
Gelecek kuşaklar derdi "Bu şair yalan söylemekte,
Böylesine ilahi dokunuşlar asla değmedi yeryüzüne"
Ben onu zaten hiç anlayamadım. Sözlerine göre değil hayatımdaki yerine göre değerlendirmeliydim. Onu yapayalnız bıraktım. Yaptığı kaprisin bana olan sevgisinden kaynaklandığını düşünemedim. Çiçeklerin günü gününü tutmaz..
‘Kadınlar, ama sahiden seven kadınlar, erkeğin güçlü olmasıyla ilgilenmezler. Seni severler, çünkü yüreklerinde bir yere dokunmuşsundur. Bunu farkında varmadan yaptıysan daha çok severler. Çünkü samimi olduğunu anlarlar.’
gözümdeki karanlık kalbime yetmez oldu
avcumdaki yalnızlık rüyada geçmez oldu
sokaktaki nilüfer evine dönmez oldu
yok
kayboldu
kayboldu,
kayboldum
yaralı dudakların unuttuğu telaşlar çok
kaybeden sokakların koynunda hiçbir masal yok
saksıları devir
evden yine gir içeri
göğsündeki son nefesi bulutlar görmedi ki
güçsüz şehirlerin dökülen dişleri gibi
baharın gelişini gidenler affetmedi
sızlayan günler gibi annesiz denizlerde
dalından tutmuş gibi babasız gülüşlerde
yeniden sevecek gibi bitmeyen özleminle
sen
kayboldun,
kayboldum..