Filiz
@bicibici
PERDE ARKASINDAN BİR SES
İnsan neyle yaşar?
İZBELERİN JENNY
İnsan neyle yaşar?
Ezmektir işin; insana vurup, soyup, dövüp gırtlaklamak!
Bu dünyada rahat yaşamak için:
Şart insana insanlıktan çıkmak!
KORO
İnsan bu gerçekten kaçınamaz:
Kötülük yapmadan yaşanamaz!
Üç kuruşluk opera bugüne kadar okuduğum en iyi tiyatro eserlerinden bir tanesiydi. Bertolt Brecht ile çok geç tanışmışım fakat bu eksikliği bütün kitaplarını okuma kararı alarak telafi ettiğimi düşünüyorum. Okunmasını şiddetle tavsiye ettiğim bir eser oldu.
Kitap ile kalın.. :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitapta beni çok etkileyen bir yeri şuraya not etmek istiyorum öncelikle.
Uzunca bir süredir, belki de birkaç yıldır görmediğim bazı tanıdıkların yanında hiç ummadığım bir anda, savaş tan dönmüş deli bir subaya rastladım. Kendisi okuldan ar kadaşımdı, ama onu tanıyamamıştım; kendisini doğuran annesi de tanıyamamıştı gerçi: Eğer bir yıl mezarda yatmış olsaydı, geri döndüğünde kendine şimdikinden daha çok benzerdi. Saçları ağarmış, bembeyaz olmuştu; yüz hatları pek az değişmişti, ama susup bir şeylere kulak kabartıyor ve bundan dolayı öyle bir uzaklığın, öyle bir her şeye ya bancılığın haşin damgası okunuyordu ki yüzünde, insan konuşmaya korkuyordu. Yakınlarına anlatıldığı kadarıyla aklını yitirmesi şöyle olmuştu: Komşu alay süngü hücumu na kalktığı sırada onlar yedek kuvvet olarak bekliyormuş. İnsanlar öyle yüksek sesle "hurra" diye bağırıyor ve koşu yormuş ki, neredeyse top seslerini bile bastırıyorlarmış ve birden top sesleri kesilmiş, birden "hurra" sesleri kesilmiş ve birden mezar sessizliği çökmüş: Koşup yetiştikleri ve süngü çarpışması başladığı içinmiş bu. Sinirleri bu sessizliği kaldıramamış. Artık yanında konuştukları, gürültü ettikleri ve bağırdıkları sürece sakin duruyor ve kulak kabartıp bekliyor; ama bir dakika bile sessizlik olmaya görsün: Başını tutuyor, duvara, mobilyalara koşuyor ve saraya tutulmuş gibi titreyip dövünüyor. Çok yakını var, nöbetleşe gürültüyle sarmalıyorlar onu; ama geceler kalıyor geride, suskun ve uzun geceler; burada babası alıyor işi üstüne, o da ak saçlı ve o da biraz deli. Odasına yüksek sesle tik tak eden, çeşitli zamanlarda neredeyse aralıksız vuran saatler asmış ve şimdi de sürekli çalan bir çıngırağa benzeyen bir tür tekerlek uyduruyor. Hiçbiri iyileşeceğine dair umudunu kaybetmemiş, çünkü henüz sadece yirmi yedi
O Miğfer, O Su, O Güvercin.
Cemal Süreya
Her şiiri her satırı tekrar tekrar okuduğum ve altını çizmeye doyamadığım bir şiir kitabı oldu. Çok geç tanışmışım seninle Sunay Akın çok geç...
Cemal Süreya'nın dediği gibi Ölü askerin miğferinden güvercine serin su içirten bir mizah, işte Sunay Akın'ın tavrı. Gerçekten uçtu!
Okuyun, okutturun.
Kitap ile kalın... :)
Çok sevdiğim bu eserin incelemesine ÜLKÜ TAMER'İN sunusuyla başlamak istiyorum.
Sanırım 1970 yılıydı. Yabancı bir derginin kitap eleştirileri bölümünü karıştırırken bir başlık dikkatimi çekti: Vietnam'a Sevgiler. Bir romanın adıydı bu. Yazarı, o güne kadar adını duymadığım biriydi: Edita Morris. "Vietnam'a Sevgiler" için yazılmış kısa tanıtma yazısını okudum. Sonra da kitabı okumak isteğini duydum. Amerika'daki şair dostum Seyfettin Başçıllar'a mektup yazdım; o kitaptan bana bir tane göndermesini diledim. Sevgili Seyfi dileğimi hemen yerine getirdi ve bir ay kadar sonra postadan küçük bir paket çıktı adıma. Çok iyi anımsıyorum: Kitabı bir solukta okudum. Ara vermeden bir kere daha okudum. Öylesine sevmiştim romanı. Memet Fuat'a koştum hemen. "Vietnam'a Sevgiler"i gösterdim. "Bu kitabı çevirmek istiyorum," dedim. Memet Fuat, "Çevir, yayımlayalım," dedi. Yalnız bir sorun vardı: Yeni çıkmıştı kitap. İlk yayımlanışından o yana on yıl geçmediği için, çevirmeden önce yazarından izin almak gerekiyordu. Bu konuda kuşkuları vardı Memet Fuat'ın. Yazarın "yüklüce'' bir "telif hakkı" istemesinden korkuyordu. Böyle bir isteği de, De Yayınevi karşılayamazdı. "Bana kalırsa," dedim Memet Fuat'a, "böyle bir kitabı yazan kişi, olağanüstü bir telif hakkı istemez." Oturdum, Edita Morris'e, kitabı yayımlayan yayınevi adresine bir mektup yazdım. Kitabı okuduğumu, çok sevdiğimi, Türkçeye çevirmek istediğimi, ama ülkemizin koşulları nedeniyle büyük bir "telif hakkı' veremeyeceğimizi bildirdim. Bir hafta sonra da Amerika'ya yazdığım mektubun yanıtını Fransa'dan aldım. Edita Morris, çok sevindiğini belirtiyor ve hiç "telif hakkı" istemediğini, bu kitabın Türkiye'de de yayımlanmasının kendisi için yeterli olduğunu yazıyordu. ''Vietnam'a Sevgiler"i büyük bir coşkuyla Çevirdim.
Şu zamana kadar okuduğum en iyi bilim kurgu romanı diyebilirim. Maymunlara karşı olan zaafım doğrultusunda kitabı seveceğimi biliyordum fakat hayran kalacağımı bilmiyordum. Muazzam bir eserdi...
Kitap bilim kurgu ile harmanlanmış, paralel evren doğrultusunda oluşturulmuş ve beni en çok etkileyen kısmı da bu olmuştu kitapta. Kitabı bitirdikten sonra gerçekten oturup bir düşündüm ve kendimi defalarca kez karakterlerin yerine koydum ve daha çok etkilendim. Bilim kurguya, paralel evrene ve maymunlara olan zaafım okurken daha da keyif almamı sağladı. Şiddetle okunmasını tavsiye ederim.
