Susmak yalnızlığın ana dilidir, Ömür hanım, şiiridir, beni konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...
Didem Madak Ne zaman içimde büyük bir hüzün duysam.. Ne zaman içimde o koca varlığın aslında boşluğunu görsem hep Didem Madak şiirlerine sığınırım..
Belki de eksik kaldığımız noktalarda şiirler bizi yeniden nefes almaya zorluyor..
“Babam.. Çıkarılmış bir adam bütün fotoğraflardan. Kader neydi sanki o zaman, masada açık unutulmuş turuncu kulaklı bir makastan başka…”