Hiç söylenmemiş sözler söylemeli..
El değmemiş,duru sözler sevdiğim için..
Sevdiğim..!
Şehir giysilerini kıskanır
Ve bu yüzden bürünür geceye
Güneş gözlerinden beslenir
Ve saçlarını kollar görmek için…
Sensizken, şehrin boş meydanlarında yürüdüm
Kalın puntolarla
İri laflar ettim,
Öfkemi saldım,
İri dişli postallar üzerine…
Sevdiğim …
Vera..!
hangi çocuğu okşadın..?
ellerinde gülden kokular,
dilinde aşk nağmeleri
Söylesene Vera,
Hangi çocuğun adını andın..?
Şiirler yazdım sevda üstüne.
Yalnızlığı yazdım.
Hasreti yazdım.
Mehtabı, güneşi, seher yelini,
Kuş bulutunu ve fesleğeni,
Yağmurları, karları
Sensiz kışları yazdım.
Senli baharları...
Her satırda seni yazdım aslında.
Herkes anladı sevdiğimi.
Herkes anladı seni sevdiğimi.
Herkes anladı seni çok sevdiğimi.
Yalnız sana anlatamadım
Ne kadar sevdiğimi.
Çoğu anlattım belki,
Sonsuzu anlatmaya
Kelimeler yetmedi.
Aczimi hoş gör.
ibrahim
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrahim
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrahim
gönlümü put sanıp da kıran kim”