Kara Şapkalı HaydutŞiir
'ağıt'
Hep bir yerlere gidecekmiş gibi yaşadı
Düzendışı, okunaksız, tedirgin.
Bir gün baktı ki bu dünya göze göz dişe diş
Bir gün baktı ki bu dünya yaşanmayacak kadar güzel.
Silip ak kağıtlara yazılmış sabahlarını, akşamlarını,
Bir büyük deniz düşünerek sustu.
Artık sana şiir yok. Artık hiç kimselere yok.
Şimdi bir nehirde gidiyor kara şapkası
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
evet, ilmektir boynumdaki ama ben
kimsenin kölesi değilim
tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya
tarantulaymış benim adım diyecek değilim
tam düşecekken tutunduğum tuğlayı
kendime rabb bellemeyeceğim
razı değilim beni tanımayan tarihe
beni sinesine sarmayan
tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
şiddetli geçimsizlikŞiir
İnsan önce bakışlarından yaşlanıyor, alışacaksın
Alışacaksın yüzünün meydanlarda gevezeler tarafından hırpalanmasına
Bir çocuk gitmediği şehirleri terk edecek
Erteleyeceksin sevinçlerini kendini martta sanan kedileri görünce
Su ne söyler de çürür karanfiller vazoda..
Sayfa 14 - Bülent Parlak'ın yarım kalan son şiiri..
"Bugün ne yapacaksın?" diye sordu kadın.
"Bilmem" dedi adam neredeyse mırıldanarak, "Belki yürüyüşe çıkarım biraz."
"Ne tarafa doğru?" diye sürdürdü kadın ısrarlı merakını.
"Ne tarafa." diye tekrar etti adam kadının söylediğini.
Sonra aynı ses tonuyla ekledi: "Muhtemelen geçmişe. Geçmişe doğru."
Adamın bu tür kafa karıştırıcı cevaplarına alışkındı kadın. Geri çekilmedi. "Son zamanlarda hep aynı taraflara gidiyorsun!" dedi gülümseyerek.
"Öyle oluyor" dedi adam. "Belli bir yaştan sonra insan hep bildiği muhitlerde dolaşmak istiyor."
Sayfa 6
TAŞLARA VURAN ACIŞiir
hatice, dedim. ben leyla'yım, dedi.
ürperdim. yol kayboldu. ay sustu.
rüzgar bütün yapraklardan çekildi.
yalnızlık işte, dedim.
yok, dedi, sevmek arzusu.
bir tek ölüler yalnızdır.
bir daha ürperdim. gülümsedi.
su gülümsedi. kedi kalbime yürüdü.
insanlar, dedim, konuşmuyor, dinlemiyor
herkes bir top pıtrak ötekinin ağzında.
korku, dedi. bilmek korkusu
anlamak korkusu. yaşamak korkusu.
hatice, dedim. benim, dedi...
