Kumru ve Ben
@bilememki
Doğdum, yaşarken büyük sevdim, severken büyük kaybettim, kaybederken ölüme baktım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Nâme yazsam yâre destimde kalem nâ-bûd olur
Harf âteş nâme hâkister mürekkeb dûd olur
✍️ Nâbî
Mektup yazsam yare elimde kalem yok olur.
Harf ateş, mektup kül, mürekkep duman olur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Seni son görüşümün üzerinden tam dokuz yıl geçti. Nerden bilebilirdim ki seni son görüşüm olacağını. Birkaç ay içinde seni tekrar görmek sonra ölene dek yanımda hissetmekti emelim. Fotoğraflarda kaldı varlığın, yanımdaki dik duruşun. O kadar yaşadım ki sensizliği anlatmaya yetmez ifadelerim. Bir gün karşıma çıksan sana tek kelime söyleyemem belki. Gözlerine bakarım muhakkak, uzun uzun, gözlerini kırpmadan, etrafa bakmadan. Sonra çığlıklarımı içime hapsedip çaresizce ağlarım sensiz geçen zamanı eritip. Biriktiği için ağırlaşmış hasretini dökemem sözcüklere. Kavuşmak imkansız bir hayal artık, bilirim. Gözlerine bakarak ağlarım öylece;sarılamam, yaklaşamam, konuşamam belki de. O kadar çok şey değişti ki senden sonra bir bilsen. Sen değişmedin bir tek yüreğimde, zihnimde, ömrümde...
Sevmek, ayrılık, ölüm... Birbirine ne kadar da uzak görünürdü bu kavramlar eskiden. Sevmekle başladı önce her şey. Sonra sevilmekle devam etti. Zaman bir çırpıda geçiverdi. Ayrılık bir çığ gibi düştü üzerimize. Ayrılık, hasret, kavuşamamak... Yolun sonu değildir, bitiş hiç değildir. Hep bir umut taşır içinde aslında, hep bir gelecek sevinci. Ta ki sevdiğinin bir başkasına kelepçelendiğini görene kadar. Başkasına can olmuş bir sevgiliyi görmek yolun sonuymuş, bitişmiş. İçinde taşınan umutların yok olduğu, gelecek sevincinin yandığı bir görüş. Meğer başkasına gönül yoldaşı olduğunu görmekmiş ölüm. Bunca yılın öğrettiği en acı gerçek belki de bu. Nefesin, sesin, bakışın, adım atışın, düşüncelerin... Hepsi yerinde iken ölmekmiş . Bir türkü sığınağımdır bu gece, bir türkü içimde dönüp duran çaresiz çığlığım:
"Ben sevdim eller aldı,
Niye ben ölmüş müyem?"
Yok Gibi YaşamakŞiir
...
Susmam seni ürkütmesin içimde çağlar var bilmelisin
Katı bir yalnızlık bu bilmelisin
Kaçmam kendimi bulmam ben senden yoksunum iyi bilmelisin.
Şu yalnızlık çıkmazında önümde niye sen varsın
Niye her şey bir anda kayıyor sen kayıyorsun
Kalbim niçin bu kadar yabancı sen niye yoksun
Bir sam yüklü geceleri içimden atamıyorum
Niye bunları bir anda unutamıyorum
Hadi tut elimden gök gibi ölü kadar yalnızım.
Erdem Bayazıt
