Kumru ve Ben
@bilememki
Doğdum, yaşarken büyük sevdim, severken büyük kaybettim, kaybederken ölüme baktım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Susuyorsam suskunluğundandır.
Özlüyorum, sesindeki o sevimli hali duymayı
Gel gör ki duymaya bile cesaret edemiyorum.
Ne vakit seni aramaya düşse niyetim
Nefesim boğuluyor, parmaklarım titriyor
Boğazıma bir yumruk oturuyor sanki.
Bilmiyorum çaresizlik mi bu kabulleniş mi
Yoksa yılların biriktirdiği sana olan özlemim mi?
Suskunluk ve SevdaBen ve Duygularım
Suskunluk, senin en kadim dostun oldu hep. Geçmişe sustun, geleceğe sustun. Susacaksın da hep. Sevgin, özlemin, hasretin, hayallerin, hatıraların suskunluğunu hiç geçemeyecek. Kimliksiz, sahipsiz, müstear hallerle bir iz bırakacaksın sadece. Gelecekte de seveceksin belki de sessizce ve gelecekte de sevileceksin muhakkak gönülden. Öyle bir sevda düşün ki susmuş ama hiç susmamış yürekte, bitmiş ama hiç bitmemiş ömürde, gitmiş ama hiç gidememiş sevgide. Suskun cümlelerin gölgesine sığınmış hep bu sevda. Bıraktığı yerde kalmış, kaldığı yere dönememiş, tarifsiz bir sevda.
Sen Gelmedin
Çağlar öncesinde kalmış bir sevda mahkumu gibiyim. Sana yazılmış, duygulara emanet bir mektubun sana verilemeyişi. Çiçeklere gömülüp terk edilen umutların sessizliği. Ben söyleyemedim, sen soramadın. Bir mektup yıllarca çaresizce, hakikatleri sarıp sarmalayıp dilsizce sana ulaşmayı bekledi. Sen sadece gittiğimi bildin. Oysa sana anlatacaklarımdan sonra kalmam ya da gitmem senin elindeydi. Sen gelmedin, ben söyleyemedim. Sen gelmedin, ben gittim. Sen gelmedin, söyleyemediklerimi kağıtlara serdim. Sen gelmedin, kağıtlardakileri bir duyguya emanet ettim. Sen gelmedin, ben bir karanlık kuyuya çaresizce gel ettim. Sen gelmedin, ben sende kaldım.