Geldim. Yoktun yine. Bu kaçıncı gelişim, bilmiyorum. Uzun uzun baktım, bekledim. Sana verdiğim hatıramı anımsadım. Adım adım aynı heyecanla yürüdüm oraya. Dar ve dolambaçlı yollardan geçtim. Oturup basamağa yıllar önce şadırvan önünden geçip ardına bakmadan gidişini izledim yine anılarımda.Yüzünü görmeyeli, sesini duymayalı, gözlerine bakmayalı yıllar oldu. İyi değilim. Sensizlik yüreğimde taşınan daimi bir yük artık. Kanadını yitirmiş bir kuş gibiyim. Senden bana ulaşan koyu bir sessizlik, bitip tükenmeyen, güçlenen... Gizliden gizliye de olsa duyabilmek isterdim sesini, yeter ki sen ol dinlerim sessizliğini bile. Bileyim düşündüğünü, özlediğini, sevdiğini; hissedeyim yıllar kalbinden silmemiş eksikliğimi.