Suda yürünmez, gökte yüzülmez, yerde uçulmaz imiş. Yitirdikçe, yenildikçe daha iyi anlıyor insan olmazları, onulmazları. Bir gelmeyişin bir dönemeyişe sebep olacağını; bir dönemeyişin bitmeyecek uğrun bekleyişlere dipsiz bir karanlık açacağını bilemiyor insan yanılmadıkça, yanmadıkça. Her ateş kendini yakıyor bir sevdada, kendini küle çevirip intihar ediyor hasretin boğukluğunda. Bana gülmek, mutluluk, huzur nedir deseler senin gelişini söylerim. Yine bana ağlamak, hüzün, keder nedir deseler senin gidişini söylerim. Velhasıl ben ömrüm nefes aldıkça hep seni söylerim gönülden...