Bilge Nisa Bilgin
@bilgenisa7
6 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Selam Bram Stoker “Dracula”..
Tarihte gerçek bir Dracula vardır. Kazıklı Voyvoda diye de bilinen 1430-1476 Eflak’ta voyvodalık yapan, Türklerle savaşlarıyla ünlü Vlad Tepes. Dracula adı, Türklere direnişinden ötürü Roma Cermen İmparatorunun babasına “Dragon” ünvanını vermesinden geliyor. Kitabın alt metninde olduğu gibi bu ünvanla da gelen teolojik kodlamalar mevcut. Romen Halk Hristiyanlığında Dracula, hem dragon hem şeytan anlamında. Hem oğul hem de babanın, şeytanın işbirlikçisi olduğuna inanılmış, isimleri tarihe, kanlı eylemleriyle geçmiş. Ortaçağdan başlayıp 19. yüzyıla kadar, öykünün taş baskısı kitaplarında “Dracula/Dragon oğlu Vlad” olmuştur. Lakin tüm zalimliğine rağmen, kan emicilikle ilgisi yoktur.
Stoker’e bu anlamda, Vlad’tan 200 yıl sonra yaşamış Macar Kontes, Elizabeth Bathory ilham olur. Yaşamı boyunca 600’den fazla genç kızı katlettiği düşünülen Kontes, kızların kanlarını içmiş, kanlarında banyo yapmış vs gibi birçok eylemden hüküm giymiş, tutukluyken de ölmüştür. (Filmi de var izleyebilirsiniz) Vampirliğin örtük eşcinselliği de barındırdığına inanıldığından, tarihten bu iki kişi, hem erkek hem kadın, tek karakterde birleştirilip, toplumsal olarak da sanayileşmenin beraberinde birey olmayı imkansızlaştıran sürecin habercisi sayılmış.
Abraham Stoker, Kraliçe Victoria döneminde yaşamış, Balkan ülkelerini gezip araştırmalar yapmış. Buradan edindikleri de kitaplarına yansımış. Yazar, doğumundan 8 yaşına kadar, teşhis edilmeyen bir hastalık sebebiyle, annesinin bakımına muhtaç, yatalak olarak yaşamış. Bu hal, sonraki yıllarda, annesine bağımlılık, Dracula öyküsündeki “kendini yaratanla birleşerek ölmek ya da daha üstün bir yaşam formuna ulaşmak” olarak aksetmiş. 21 yaşında, bir tiyatro topluluğundan, aktör Henry İrving ile tanışıp, annesine olan
Bram Stoker'ın Drakulasını nihayet okudum ve söylemeliyim ki... Artık sarımsak gördüğümde sadece mantıya değil, güvenliğe de yatırım yaptığımı hissediyorum :) Bu kitap hem gotik edebiyatın amiral gemisi hem de “bir vampir nasıl karizma yapılır?”ın kullanım kılavuzu gibi.
Öncelikle, kitap mektuplar, günlükler, gazete kupürleri ve hatta gemi günlükleriyle ilerliyor. İlk başta “bu ne şimdi?” dedim ama sonra olayın güzelliği orada zaten: Her karakterin gözünden bakıyorsun, adeta bir dedektif gibi olayları birleştiriyorsun. Jonathan Harker’ın Transilvanya’da yaşadıkları… yani adam resmen Booking.com’un kara listesine girecek bir şatoya düşmüş.
Drakula karakteri ise tam anlamıyla kült. Karizmatik, zeki, ürkütücü ve ciddi anlamda gece hayatına düşkün. Gündüzleri yok ortalıkta zaten. Vampirliğin ağır sorumluluklarını taşıyan bir beyefendi kendisi. Ama ben asıl Mina’ya bayıldım. Dönemine göre fazla ileri görüşlü, akıllı ve her şeyi toparlayan kişi. Tam bir “takımın beyniyim” tipi.
Van Helsing ise bambaşka bir figür. Bilgili, karizmatik ama bazı cümleleri “sınavda çıkmaz, geç” dedirtiyor. Gerilim çok dozunda, olaylar tam kararında. Yani korku edebiyatı okumak isteyen ama “çok da tırsmasam iyi olur” diyenler için birebir.
Kitap bittikten sonra aynaya bakıp “beni yansıttı mı?” diye kontrol etmedim desem yalan olur.:) Genel olarak Drakula, sadece vampir değil, aynı zamanda toplumsal normlar, korkular ve insan doğası hakkında da düşündüren bir eser. Hem tüyler ürpertiyor, hem zekâyla yazılmış olmasıyla kendine hayran bırakıyor. Bonus: Gece geç saatte okuyunca hayal gücünüzle baş başa kalmak garantili.:)
Kesinlikle!
İstenildiği gibi olan ya da olmayan şeylere üzülmekle o kadar zaman harcıyoruz ki treni kaçırıyoruz. Hayat kendi yolunu bulur ve her şey olacağına varır. Sadece yaşa ve bırak olsun gitsin..
