İlk Stephen King kitabım ve King'in de yazdığı ilk kitap.Paranormal
NE OKUDUM BEN?
Spoiler!!!
Kitabın başlangıç sayfaları özellikle ilk 50 sayfası aşırı sıkıcıydı.Bilirsiniz,Tess Geritsen direkt olayın içine bırakıyor sizi fakat Stephen King öyle yapmıyormuş.Bir korku kitabı değilde polis raporları okuyormuşum gibi hissettim.Polis demişken bu kitaptaki polislerin rolü hikayede sönüktü ve hiçbir olayı da çözemediler.Carrie'nin annesi ve okuldaki herkesin çok yanlış davrandığını düşünüyorum.Çığlığı basacaktım sinirden.Neyse ki Sue akıllı bir kızdı her ne kadar yanlış yapsa da... Neyse Billy ve Chris kadar budala insan görmedim.Bu arkadaşlar sayesinde kitap son 70 saydasında aşırı sardı.Öncelikle Billy tam bir psikopat neler neler dedi okurken "Psikoloğa git.Parası ne kadarsa öderim." dedim.Masumlar hariç herkes bu sonu hak etmişti.Tommy kim vurduya gitti fakat zaten yaşasaydı ya Sue'yi ya da Carrie'yi çok feci üzecekti.Evet Sue yine üzüldü ama ölüm insanı teselli eder.Bir noktada işleri kadere bırakırsın. O kadar insan tanıdım ki isimleri bulan Stephen King'i tebrik ediyorum.Hiçbiri kukla gibi değildi, yaşayan ve kendi kararlarını veren karakterler gibilerdi.Sonuç olarak kitabın ilk başlarındaki aşırı bilgilerden sıkıldığımdan ve korku kitabı yerine polisiye okuyormuşum gibi hissettiğimden 8 puan veriyorum.Yine de elinizde varsa şans vermenizi öneririm uzun süre unutamam.
Son sahne yüzünden ikinci Carrie White vakası geliyormuş gibi hissettim. 
Göz 
Stephen King
Göz Stephen King
Çiftlikte yaşayan Jody isimli bir çoçuğun hayatından bir kesiti anlatıyor. Anı şeklinde otobiyografik gib dört bölümden oluşuyor ve oldukça güzel. Anlatımı, dili ve hikayeleri çok iyi. Billy Buck ve jody karakterlerini sevdim. Al Midilli’nin ölmesine de üzüldüm.
Puan vermedi·194 syf.·
2026 97. kitabı
#OkudumBitirdim
Çocuklar için bach/ Helen Garner
Avustralya'lı Yazar Helen Garner ile tanışma kitabım olan kısa ve çerezlik dediğimiz türden bir kitap okudum. Karakterine hem dürüstlük hem şefkatle yaklaşan gündelik hayata merakla eğilmesini aktarıyor.
Çocuklar İçin Bach, Helen Garner'ın aile ilişkileri, sevgi, sadakat ve özgürlük arayışı üzerine kurduğu sade bir anlatımı olan bir romandır. Melbourne'de yaşayan Athena ve Dexter Fox çifti, özel bakıma ihtiyaç duyan oğulları Billy ile sakin ve rutin bir hayat sürerken, Dexter'ın eski arkadaşı Elizabeth'in yeniden hayatlarına girmesiyle bu düzen değişmeye başlar. Elizabeth ve çevresindeki insanların etkisiyle aile bireyleri hem ilişkilerini hem de kendi yaşamlarını sorgulamaya başlar.
Bir insan, ailesine duyduğu sevgi ile kişisel özgürlük arzusu arasında kaldığında hangisini seçmelidir?
Mutlu görünen bir ailenin içinde ne kadar yalnızlık saklı olabilir? Sorularına cevap niteliğinde olan bir kitap okudum.
Yazar, büyük olaylardan çok karakterlerin iç dünyalarındaki değişimleri ve kırılmaları ustalıkla anlatır.
İyi Bir Katil İçin Mutsuz Bir Son...Edebiyat
SPOİLER!
Kitabı genel olarak beğendim. Zaten Stephen King'den de bu beklenirdi. Billy'nin kitabın sonunda ölmesine çok üzüldüm. Yaşadıkları gerçekten zordu ve onun için üzülüyorum. Alice'in Billy'nin yazdığı hikayeyi tamamlayış şekli hoşuma gitti. Stephen King
Stephen King
Billy Milligan…
Bu kitapla ilişkim biraz karmaşıktı. Uzun zamandır okurken hem bu kadar keyif aldığım hem de bu kadar zorlandığım bir kitap olmamıştı. İlk sayfalarda karakterler birbirine girdi, kim kimdi takip etmekte zorlandım. Hatta birkaç kez sıkıldım ve bırakmayı düşündüm. Ama sayfalar ilerledikçe kitap beni yavaş yavaş içine çekti.
Aslında kitabın en etkileyici tarafı çoklu kişilik bozukluğu değildi benim için. Arthur, Ragen, Allen ve diğerleri ilgi çekiciydi ama ben sürekli Billy’nin kendisine odaklandım. Daha doğrusu Billy’nin içindeki küçük çocuğa. Bir insanın çocukluk döneminde maruz kaldığı ihmalin, istismarın ve sevgisizliğin hayatını ne kadar karartabileceğini tüm çıplaklığıyla gördüm.
Kitabı okurken kendime sürekli şu soruyu sordum: Toplum haklı mı? Suç işlemiş, tehlikeli kabul edilen bir insanın karşısında olsaydım ben ne hissederdim? Bir yandan Billy’ye üzülürken bir yandan toplumun korkusunu da anladım. Bu yüzden kitap boyunca tek bir tarafa tamamen hak veremedim.
En sevdiğim taraflarından biri ise olayın bilimsel yönü oldu. Çünkü okurken sürekli “Ya gerçekten numara yapıyorsa?” sorusu aklımdaydı. Kitabın sonunda verilen bilimsel veriler ve araştırmalar bu açıdan oldukça etkileyiciydi.
Sonunu sevip sevmediğime hâlâ tam karar verebilmiş değilim. Sanırım gerçek bir hikâye olmasının dezavantajı buydu. Bir roman gibi tatmin edici bir final bekledim ama hayat her zaman öyle işlemiyor. Kitabı kapattığımda aklımda kalan şey Billy’nin sonundan çok, onu o noktaya getiren yol oldu.
Belki okumasam da olurdu dediğim anlar oldu. Ama bugün dönüp baktığımda iyi ki okumuşum diyorum. Çünkü bana bir hastalıktan çok, korunamayan bir çocuğun hikâyesini anlattı.
Billy, on yaşındayken en yakın arkadaşı Ethan ile birlikte kaldıkları çadırdan kaçırılır. Polis, Billy’nin kim tarafından, neden kaçırıldığına ya da sonrasında ona ne olduğuna dair en ufak bir ipucu bile bulamaz.
Aradan otuz yıl geçtikten sonra Ethan, baba evine geri döner. Billy’nin kaçırılışının ardındaki gerçeği öğrenme isteği onu derin bir araştırmaya sürükler.
Kitap boyunca okurun zihnini zorlayan bilmeceler, yıllar sonra aydınlatılmayı bekleyen bir kayıp ve her çözdüm sandığınızda ortaya çıkan yeni gelişmeler, merak duygusunu sürekli canlı tutuyor.
Yazarın insanın içindeki kuyuyu ne kadar iyi tarif ettiğini, o kokuşmuş sularda nasıl ustalıkla gezindiğini önceki eserlerinden biliyordum; ama yine de bu kadar karmaşık duyguları böylesine açık, net ve sahici anlatabilmesi beni bir kez daha hayran bıraktı. Bazen yaşarken adını koyamadığımız duyguların, bir başkasının kaleminde bu kadar isabetli şekilde dile geldiğini görmek, insana hem şaşkınlık hem de hayranlık veriyor.
Sonuç olarak; kitap tek solukta okunacak kadar akıcı ve temposu çok dengeli. Düğümler çözüldükçe heyecan giderek artıyor. Uzun zamandır bir kitabı bitirmenin hazzını özlediyseniz, bu eser size o duyguyu yeniden yaşatabilir. Sürprizleriyle, akıcılığıyla ve merak uyandıran kurgusuyla gerçekten çok başarılı bir kitaptı.
