Carpe Diem!!!
"Carpe Diem! Anı yaşa. Hayatlarınızı olağanüstü yapın."
Bugün edebiyat dünyasının en ilham verici ve can acıtan eserlerinden biri ile geldim.
"Ölü Ozanlar Derneği."
Kitap, sadece bir okul hikayesi değil; tek tipleşen eğitim sistemine ve ağır aile baskılarına karşı bir ruhun başkaldırısı. Bay Keating, öğrencilerine sadece şiiri değil, kendi seslerini bulmayı öğretiyor.Kitapta beni en çok etkileyen iki karakterin yolculuğu oldu. İlki, kendi gölgesinden bile korkan, sessiz Todd’un Bay Keating sayesinde içindeki gücü keşfedip kendini bulma süreci. İkincisi ise, ne pahasına olursa olsun hayallerinin ve olmak istediği kişinin peşinden giden Neil... Neil, sonucu her ne olursa olsun kararlarının arkasında durmayı ve kalıplara sıkışmaktansa özgürce kanat çırpmayı seçti.Onun trajik sonunun ardından Todd’un döktüğü gözyaşları içindeki şu isyan ise kitabın en can alıcı noktasıydı: "Bunu babasının yaptığını bilmeliler! O yaşamayı severdi..." Todd bu sözüyle aslında çok büyük bir gerçeği haykırıyor: Neil hayata küstüğü için değil; hayatı, tiyatroyu ve özgürlüğü çok sevdiği, ama elinden yaşam hakkı alındığı için bu yolu seçti. Okurken hem içiniz burkuluyor hem de sisteme karşı büyük bir sorgulama içine giriyorsunuz.Sayfa sayısı olarak kısa ama etkisi oldukça büyük bir yapıt bu. Tam da bu yüzden, çocukların hayallerini baltalamamak ve onları kalıplara hapsetmemek adına, özellikle ebeveynlerin ve öğretmenlerin mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.Ve hikayenin o en duygusal, boğazımızı düğümleyen final sahnesi... Tüm baskılara ve cezalara meydan okuyarak sıraların üzerine çıkan gençlerin o yürekten haykırışı:"O Kaptan! Benim Kaptanım!"
Sizce Neil'ın trajedisinde suçlu kimdi? Sistem mi, ailesi mi? Todd’un o son haykırışını okuduğunuzda siz neler hissettiniz? Yorumlarda buluşalım!
"Ah Ataturk; ah, Mustafa Kemal"
Harika bir kitapla geldim.#kurtuluşagidenyol çocuklar için özenle derlenmiş bir tarihi kitap. Tarihimizde belli bir dönemi, Mustafa Kemal'in milli mücadele yolculuğunu anlatıyor.
Beşinci sınıf öğrencisi Ülkü' ye tatil ödevi olarak Atatürk'ün hayatını araştırma görevi verilmişti. Ülkü çok şanslıydı çünkü komşusu Mustafa amca gençliğinde Mustafa Kemal ile mücadele etmişti. Mustafa amcanın Ülkü' ye verdiği notlarla o günlere gidiyor, bir kez daha bu ülkenin ne şartlar altında kurulduğunu hatırlıyoruz.
Anlıyoruz ki vatandan başka sevgi bilmeyen kahramanlar sayesinde bu cumhuriyet kuruldu. Kurtuluşa Giden Yol' u tüm çocuklar okumalı ve bilmeliler ki " Biz bugün özgürsek, bir zamanlar ödünç elbiseyi giyerek, yola çıkan Mustafa Kemal Paşa sayesindedir."
Yazar, her yaşta çocuğun anlayabileceği bir dil kullanmış ve 150 sayfa da bir dönemi çok güzel özetlemiş. Resimler de bu tarihi anlatıma renk katmış, çocukların okurken o günleri zihinlerinde canlandırmalarına kolaylık sağlayacak.
Reklam değil #okuduklarımıpaylaşıyorum
Reklam
Herkese Merhaba
Bugün bir çocuk kitabı yorumuyla geldim ama öyle güzel öyle sıcak bir kitap ki…
Karamel dişi bir köpecik’in ağzından okuyoruz kitabı. Sahibi yani babası ile aralarındaki dostluk samimiyet o kadar tatlı ki… hele hele Karamel mi gezdi o güzelim yerleri yoksa ben mi ışınlanıp gezdim bilemedim. O kadar güzel anlatılmış ki… Bursa, Bolu, Kastamonu’ ya yolum düşerse mutlaka kitapta geçen yerleri de görmek isteyeceğimden emin olabilirsiniz. Kısacası bu kitap dostluğun bir simgesiydi bana göre. Bence kesinlikle çocuklar okumalı, okumalı ki patililerin nasıl güzel dost olduğunu bilmeliler.
Ortaokul öğrencileri-özellikle 5 ve 6.sınıflar-için oldukça sürükleyici olduğunu düşündüğüm bir kitap. Fransızların Afrika ülkelerindeki köle ticaretini,mezalimini ve insanlık dışı uygulamalarını küçük bir çocuk olan Panter Kondo'nun ağzından dinliyoruz. Kitaba ismini veren de bu karakter. Evet,Avrupalıların yapmış olduğu insanlık dışı uygulamalar tarih kitaplarında yerini almış gerçekler ancak bir Türk'ün kendi acısından ziyade kendini bir Afrikalı gibi görüp Batı dünyasını eleştirmesi biraz samimi gelmedi bana nedense. O yaş çocuklarımız elbette tarihlerini bilmeliler ama bu başka milletlere düşmanlık besleyerek olursa sanki işi yanlış bir yerden öğretiyoruz gibi geliyor. Mesela Mehmet Akif'in Batı'ya bakışı çok daha makul. O tür bir yaklaşım benimsenmeli ki evladımız hem kendi özünü bilsin hem de daha neyin ne olduğunu öğrenmeden körü körüne düşman kesilmesin. Bunların dışında son derece akıcı bir dil ve kurgu söz konusu. Çocuklarımızın anlayacağı bir üslupla kaleme alınmış.
Silahlarla ülkeler, kitaplarla gönüller fethedilir. Kitaplar dünyayı değiştirmek için silahçılardan etkilidir. Ülkeler silahlarla fethedilir ama kitaplarla korunur.
İslam, kadının şanını yüceltip değerini artırmıştır. Onu erkeğin kardeşi ve hayattaki ortağı kabul etmiştir. Kadın erkekten de erkek de kadından bir parçadır. "Siz birbirinizdensiniz" (Ali İmran 195)
İslam, bütün insanlığın ve bütün zamanların dinidir. Bu din, yeryüzünde kula kulluğu yok etmek, şirk ve cehalet karanlığında debelenen insanlığı kurtarmak için gelmiştir. Bu din, kadın-erkek, karı-koca, zayıf-güçlü, zengin-fakir, amir-memur, işçi-patron kısaca kim olursa olsun ve hangi konumda bulunursa bulunsun herkes için rahmettir.
Evet bizi yıkan batılılaşma hastalığıdır ve bu hastalığın en çok sirayet ettiği alan da kadın ve ailedir. Bu nedenle Müslüman kızlarımıza gereken değeri vermeli ve onları Rabbani metod üzere eğitmeliyiz.
Ateşin ve demirin yıkamadığı bir düşünce haline gelmişti. Ateş ve demir zaman içinde oluşmuş bu düşünceyi yıkamamış ve bu binanın üstünlüğü alçak tağutları ezmişti. Tuğyan gidip kardeşler gelmişti. Tekrar tekrar tağutlar kardeşlerden bazılarının içlerine casus olarak sızdılarsa da her defasında bu casuslar ağaçtan kuru bir yaprağın düşmesi gibi düştüler ve safların arasına giremediler.
Kim olursa olsun, kadınla erkeğin vücut ve ruh yapısının aynı olduğunu iddia edebilir mi? Yine bir kimse, annelik ve babalık hadisesine inandığımız sürece hayatta kadının rolünün erkekle aynı olduğunu iddia edebilir mi?
İslam, kadına esas olarak tabii bir vazife vermiştir. Bu da evin iç idaresi ve çocuk terbiyesidir. Kadın bir genç kız olarak aile olmak için hazırlık yapar. Bir eş olarak evine, kocasına ve çocuklarına ait olur. Bütün zamanını evine ayırır. O evinin efendisi, idarecisi ve
Bir Frankenstein Hikayesi
Bu kitabı okurken bol bol aklıma frankenstein geldi açıkçası. Yeni bir tür insan yaratma düşüncesi ile yola çıkmış bir bilim adamının yoldan çıkarak tüm etik dışı deneyler yapaması ile kendi sonunu getirme hikayesi. Aslında bakarsanız ben hikayeyi beğendim. Okuması hızlı ve akıcı. Yazarımız da olayları hiç dallandırıp budaklandırmamış. Tam bir modern klasik. Ne anlatmak istediğini 160 sayfada gayet güzel, akıcı ve açık bir şekilde anlatmış. Fakat kitap hakkında şu eleştiriyi de yapmam gerekir ki hassas bir içerik. Hassas bir konu. Hayvanların işkence görüyor olması, bağırışları, yaşadıkları, katledilmeleri insanı ister istemez bazı bölümlerde rahatsız ediyor. Bu hassasiyetin yanında ise betimlemeleri hayal etmek bence biraz zor. O kadar çok hayvan-insan karışımı yaratığı betimlemiş ki yazarımız bazılarını hayal bile edemedim ve bazı anlar gözümde hiç canlanmadı. Bunu yaşadığım bölümlerde ise okuması benim için bi tık zorlaştı. Ama yine dediğim gibi olayların hızlı gerçekleşmesi sayesinde kitap çabucak bitti. Frankenstein hikayesi okumayı sevenler bu klasiğe de bir şans verebilir bence ama bu içeriğin daha hassas olduğunu da bilmeliler.
Herkese keyifli okumalar
Reklam
Reklam