Neden her gittiğin yerde bir parçanı bırakıyorsun Aliye? diye hüzünlü bir merakla soruyor
Muştik.
Aliye, bilmediği ama diplerde, ta içinde hissettiği bir cevabı neredeyse kendiliğinden veriyor:
Bilmem, zaten parça parçayım ya, belki ondandır; belki de kaybolmayayım, diyedir... Birzamanlar buralardan ben de geçtim, demek içindir... Ormanda kaybolmamak içindir. Hatıra olmak içindir... Bizden nişan veren bir sır bırakmak içindir... Ne bileyim, böyle şeylerdendir herhalde!..
Unutma, bana zamanı sen öğrettin!