Bunaklık ile çılgınlığı birbirlerinden ayırmak geleneksel bir tutumdur. Bu belirtiler düzeyinde kolay bir oyundur, çünkü çılgınlığa her zaman ateş eşlik ederken, bunaklık ateşsiz bir hastalıktır. Çılgınlığı karakterize eden ateş hem onun yakın nedenlerini, hem de doğasını belirlemeye izin vermektedir: bu hastalık, bir yanma, bedenin aşırı ısısı, başta ağrılı yanma, hareket ve sözlerde şiddet, kişinin bir cins kaynamasıdır. Cullen XVIII. yüzyılın sonunda bu hastalığı hâlâ bu niteliksel tutarlılıktan hareketle karakterize etmektedir: "çılgınlığın en kesin işaretleri yüksek bir ateş, şiddetli bir baş ağrısı, baş ve gözlerin kızarması ve şişmesi, uykusuzluktur; hasta ışığa ve en ufak gürültüye dayana maz; öfkeli hareketlerde bulunur."